“Yaptıkları eserleri karşılarına koyup, bununla boş bir gurura kapılmak Evropalıların işidir. Durmadan, varlıklarını duymak için, olur olmaz yerde, good morning, bon soir derler birbirlerine. Bizde de birtakım insanlar bunu tutturmuş. Bugünlerde de “iyi günler” diye bir söz çıkmış. Herkes birbirine iyi günler deyip duruyor. ‘Bon jour’un tercümesiymiş.”
“Eşyalarınıza alışamadım, yadırgadım onları. Salon-salamanjeyi, deniz gibi büyük ve kauçuk köpüklü yatağı olan karyolayı, aynı takımın yaldızlı gardrobunu ve gene aynı takımın şifonyerini ve gene aynı takımın tuvaletini sevemedim. Evinizde Türkçe bir şey kalmamıştı. Bana anlayış gösterecek yerde büfeyi gösterdin.”
Yoktur kapısının ahenkli zili,
Zemininde gül desenli kilimi,
Duyduğu hocanın ezan sesi,
Kaldırımlardır kimi kimsesi.
Güneş çekince kendinden elini,
Varı yoğudur artık ayın gölgesi,
Çekip gidenlerin çıplak ensesi,
Bir de kedi ve köpeklerin sesi.
Buruk gözler uykuya yenik düşünce,
Sokaklar ağlar hep kimsesizliğine,
Ilık rüzgarlar essin ne olur sessizce,
Yaprak eşlik etsin raksedercesine.
Gözdür sokak lambası kara gecelere,
Rakiptir ay ışığının o eşsiz güzelliğine,
Şahittir camlara akseden hüzünlere,
Hasrettir bir daha hiç dönmeyeceklere.
Aşk Aşka Karşı-Aysel Aksümer