Dr. HH
@Halilharutoglu
Beğendiğim alıntıların ambarı..
Bilimle dinin catismasi ona hep matrak gelmistir. Bir taraf milyonlarca yil arastirip tartisiyor, öbür taraf 2000, 3000 yıllık
mazisiyle tüm bunlari yok etmeye çalışıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
SUÇ BELiRLi KESITTEN CIKTI
SEHIR iNSANINA BULASTI.
SEHIRDE iNSANLAR BiRBiRiNE BALTA
SALLIYOR.
%24 (260/1056 syf.)·
Beğendi
Nikos Kazancakis’in Zorba romanını okurken farklı duygular arasında gidip geldim. Kitap genel olarak derin anlamlar taşıyor, yaşamı sorgulatıyor ama beni tam anlamıyla içine çekemedi. Zorba karakteri başlangıçta hayranlık uyandırıcıydı: yaşamı cesurca kucaklayan, korkusuz, özgür bir adam… Fakat onun geçmişte yaptıklarıyla ilgili bölümleri okudukça bu hayranlığım biraz sarsıldı. Gençliğinde yaptıkları, onun “yaşama sevinci” kadar etkileyici gelmedi; hatta bazı davranışları beni hayal kırıklığına uğrattı.
Yine de Zorba’nın enerjisi, içtenliği ve yaşam felsefesi kitap boyunca güçlü bir şekilde hissediliyor. O, hayata karşı korkusuz bir duruşun simgesi. Anlatıcı ise Zorba’nın tam tersi — fazla düşünen, duygularını bastıran, teorilere sığınan biri. Bu iki karakterin karşılaşması, bana insanın içinde sürekli bir mücadele olduğunu hatırlattı: yaşamak mı, yoksa düşünmek mi?
Roman bana bazı yerlerde ağır gelse de, bitirdiğimde içimde bir sorgulama bıraktı. Zorba’nın “yaşamak cesaret ister” anlayışı, benim de kendi hayatımı değerlendirmeme neden oldu. Belki her yönüyle sevemedim ama Zorba karakteri sayesinde hayatı biraz daha farklı bir gözle görmeyi öğrendim.
Sonuç olarak Zorba, beni tamamen etkilemese de düşündüren, sorgulatan bir eser oldu. Zorba’nın geçmişi hayal kırıklığı yaratsa da, yaşama tutkusu hâlâ ilham verici. Kitap bana, insanın kusurlarıyla birlikte de öğretici olabileceğini gösterdi. 
Zorba
Zorba
