Hamdi Üzbaş
@Hamdiuzbas
Hikaye Nerede Biter, Gerçek nerede Başlar Bilinmez.”
15 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dünya hakkında bir şey daha öğrenmişti. Su canlı değildi. Ama hareket ediyordu. Ayrıca toprak gibi katı görünüyordu ama hiç de katı değildi. Nesnelerin her zaman göründüğü gibi olmadığı sonucunu çıkardı bundan. Yavrunun bilinmeyenden korkusu, kalıtımla miras aldığı bir güvensizlikti ve yaşadığı bu deneyimle güçlenmişti. Doğal olarak bundan
Böyle her şeyin dış görünüşüne karşı sonsuz
Bir güvensizlik içinde olacaktı. Bir şeye inanması İçin önce onun iç yüzünü, gerçeğini öğrenmesi gerekecekti.
Evine dönen tutuklu İçin, yaşanan onca şeyden çıkartılan onurlu deneyim, çekilen onca acıdan sonra tanrı’dan başka hiç bir şeyden korkması gerekmediği yolundaki harika duygu.
Eğer yaşamda gerçekten bir anlam varsa, acıda da bir anlam olmalıdır. Acı da yaşamın kader ve ölüm kadar silinmez bir parçasıdır. Acı ve ölüm olmaksızın, insan yaşamı tamamlanmış olmaz.
“Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun ? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar, ve din görüyorsun! “
“Peki, sen görüyorsun bakalım!”
“İnsan sadece insan. Seven ,acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan “
Ölüm, şehirlerimizi kaybetmeyle başlar, vatanımızı kaybetmekle neticelenir... sahi neydi vatan? Bir toprak parçası mı, Uçsuz bucaksız denizler, derin göller, Yalçın dağlar, verimli ovalar, Yemyeşil ormanlar,Kalabalık şehirler, Tenha köyler mi,Şimdi farkına varıyorum ki,Benim için bir tek vatan varmış, o da sensin... Seni kaybettiğim anda vatanımıda yitirmeye başlamıştım. Evet ağır ağır ölüyorum..
