Homongolos
@Homongolos_
400 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Philip'in talihsiz bir özelliği vardı: Mahcubiyetten yahut atalarından gelen bir tür mağara adamı mirası yüzünden, ilk tanışmada insanlara karşı daima antipati duyardı; bu ilk izlenimden kurtulabilmesi de onlara alışana dek mümkün olmazdı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sevgilinin hayaline, onun realitesinden daha büyük bir düşman olmadığını bilirsin, değil mi?
"O"nu bir daha görmeyeceğine kanaati vardı. Ümidi olsa yine parmaklarında günleri saymaya başlayacak; saatler gün, günler yıl gibi uzayacak, kararsızlıklar içinde isteyecek, bekleyecek, perişan olacaktı.
Fakat "O" bir daha mezarlarından dönmesine imkan olmayan ölüler gibiydi.
Ölüler nasıl hazin, sakin, ümitsiz, mütevekkil bir tevekkül bir perestişle(tapınma) sevilirse bu genç kız da "O"nu öyle seviyordu. Ölülerden görülen fenalık nasıl unutulursa o da "O"nu öyle affediyordu.
En nihayetinde atasözüde gözden ırak olan gönüldende ırak olur, demez miydi. Atasözlerinin bizleri sürekli olarak kandırdıkları sonucuna vardı
