H.
@Htcmvf
145 kütüphaneci puanı
283 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Yavaşla; Bu Dünyadan Bir Defa Geçeceksin!·195 syf.·
9/10
2018 91. kitabı
Kemal Sayar, adını çokça duymama rağmen bu zamana kadar kitaplarını okumadığım bir yazardı. Yakın zamanda bir televizyon programında tanıdım kendisini. Hakikaten çok hoş sohbet bir insan olduğu, toplumumuzun iç yaralayan huzursuzluklarıyla dertlenen bir insan olduğu yüzünden okunuyor. Hem izlediğim televizyon programı hem de okuduğum ilk kitabından sonra kitaplarını okumam gerektiğine kanaat getirdim. Kesinlikle hayatımıza dokunacağını düşünüyorum. Çünkü insan ilişkilerini, bizzat insan ruhunu, yaşayışını, toplumumuzdaki birtakım problemleri öylesine dert etmiş ki kendine; ondan bir şeyler almamak mümkün değil. İnsanın kalbine dokunan, altı çizilesi çok cümlesi var.
Kitap, insan ilişkilerindeki sorunlara değiniyor. Modern dünya düzeninde insanın nasıl 'insan' kalabileceğine ilişkin yazılardan oluşuyor. İnsanın hayattaki anlam arayışı, daha doğru bir ifadeyle anlam arama gayreti içerisinde olmayışından söz ediyor. Geçmişten bugüne değerlerimizi nasıl yitirdiğimizden, modern dünyanın hızla gelişen bir teknolojinin yanında hızla ölen bir kültüre neden olduğundan söz ediyor. Evet kültürümüz hızla ölüyor. Tabi ki bizler hala yaşayış olarak toplumumuza bağlı yaşamayı sürdürüyoruz. Ancak modern dünya, modern insanı, ait olduğu toplumun kültürünü, yaşayış şeklini de modernleştirmeye çalışınca kültür tamamiyle yozlaşıyor. Aslında yazar moderniteye karşı değil; modernitenin oluşturduğu modern insanın kendini kaybetmesine, insanlığını, değerlerini kaybedişine karşı.
Zaman çok kıymetli. Hızlı yaşıyoruz. Bir çok şeyi tüketerek yaşıyoruz. Değerlerimizi yitiriyoruz, insanlığımızı yitiriyoruz. Oysa hayat değerlerle güzel, iyilikle güzel, ahlak ile güzel. Sevgiyle güzel.
"İnsan, en çok sevince insandır."
Hep bir şeylere, bir yerlere yetişmeye çalışıyoruz. Ama aslında bir yere
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçimizdeki "çocuk vicdanı"nı öldürmeyelim..Edebiyat
Puan vermedi·168 syf.·
2018 83. kitabı
"İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi ne beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır."
Kitabın sonunda karşılaştığım en çarpıcı nokta belki de... İnsan yaşadıkça, içimizdeki vicdan yaşadıkça, o çocuk vicdanı tohumu filizleyip, insan gerçekten "insan" oldukça hak ve doğruluk, iyilik ve güzellik, adalet ve hakkaniyet de hep var olacaktır.
Yazar kitapta bir hikaye anlatmanın ötesinde, insana 'insan' olduğunu hatırlatıyor... İnsan, iyiyken kötü olmayı nasıl başarabiliyor. Yok etmeyi, kırıp dökmeyi, yakıp yıkmayı nasıl da başarabiliyor. İşte bu haliyle insana insan olduğunu hatırlatıyor aslında. Hep kendi çıkarını düşünüyor insan.. Değerler değerli olmak niteliğini yitiriyor insanın açlığı, hırsı ve çirkefliği karşısında..
İnsanı gömdüm belki ama kötü olan insanı, insana karşı olanı, insan denince akla gelmeyen insanı gömdüm.. Bir de güzel tarafı var.. Pırıl pırıl bir çocuk var... Kötüler arasında vicdanının ölmediğine şükredeceğiniz, her sayfasında onun adına üzüleceğiniz o pırıl pırıl çocuk...
Yazar, Bir çocuğun hayal dünyasında neleri nasıl görmek istediğini anlatıyor. Küçük kalbinin asla kabullenemediği; kötü insanlarla dolu, hayal kırıklıklarıyla dolu dünya, onu var olanın dışında bir "dünya" kurgulamaya mecbur ediyor...
Tertemiz kalbi, vicdanı, acılarla burkulmuş yüreği, inandığı dünyasına ait bir değerin, bir kutsalın yok edilişine daha fazla dayanamıyor. En yürek burkan kısım da bu ya...
Kitabın daha derin anlamı var. Anlatmak istediğini bu hikaye ile sembolize etmiş aslında yazar. Kimilerimiz için sadece bir hikaye olarak kalırken bu kitap, kimilerimiz de hikayenin altında yatan derin anlam üzerine düşünmeden
Yalnızlık Şairi; Özdemir Asaf·112 syf.·Şiir
9/10
Beğendi
·2018 80. kitabı
'Herkesin bir öyküsü vardır ama herkesin bir şiiri yoktur.''
Özdemir Asaf, gerçek adıyla Halit Özdemir Arun "Yalnızlık Şairi", herhangi bir akıma bağlı kalmamakla Türk şiirinde önemli bir yer edinmiştir.
Şiir sevmeyenler bile onun şiirlerini okuyunca mutlaka kendilerinden bir şeyler bulacaktır. Kelime kargaşası yapmadan, az sözle, özü anlatmayı başarabilmiştir.
Bence çok okunmasının veya çok sevilmesinin nedeni özellikle yalnızlığa çok vurgu yapıyor olması ve az sözle çok şey ifade eden şiirler yazmış olmasıdır.
Yalnızlığın yıllar geçsede eskimeyen bir şey olduğu göz önüne alınınca her devirde onu okuyacak olanlar da kendilerinden bir şeyler bulacaktır.
Bazı şairlerimiz argo ya da küfür sayılabilecek sözcükler kullanıyor şiirlerinde. Yaşama ve insanımıza yakınlık ile açıklanabilir ancak benim şiirle arama mesafe koyan bir şey bu. Özdemir Asaf'ta yok denecek kadar az oluşu beni ayrıca mutlu etti.
"Daha önce neden okumamışım." dedirten kitaplardan biri oldu benim için.
Şiire mesafeli olan, şiire yaklaşmak isteyen ve tabi ki şiir sevenlerin okumasını 'sevgiyle' tavsiye ediyorum. Herkese iyi okumalar dilerim.
10/10
Beğendi
·2018 72. kitabı
İnsan, aklının, kalbinin, ve kendine fırsat verdiğinde, başkası tarafından verildiğinde değil 'bu fırsatı kendine kendi verdiğinde' ,kendi kişisel gücünün neler yapabileceğine inanabilseydi keşke.. Belki de başarısızlık sadece başarı kelimesinin olumsuzunu ifade eden bir kelime olarak kalacak, asla bir fiil üzerinde etkili olmayacaktı.
İnsanlar sürekli olarak bir değişim beklentisi içindedirler ancak değişimin kendileri tarafından gerçekleştirilmesi gerektiğini bilmiyorlar ya da inanmıyorlar. Değişimi hep başkalarından bekliyorlar.
Oysa gerçek bir gelişim ve değişim olmasını istiyorsak hareketi bizim başlatmamız gerek. Bu istek içten gelmeli. Herhangi bir dış etki ihtiyacı hissetmeden.
Kitap, kullanmaya kullanmaya unuttuğumuz, birtakım insanî özelliklerimizi hatırlatıyor bizlere.Gayet insanî olan ve hakkımız olduğu halde kimi zaman çekindiğimiz, yapmaktan vazgeçtiğimiz davranışlarımız. Bazı tabular edindik ya da bunları edinmeye toplum tarafından maruz bırakıldık. İçimizdeki cevheri unuttuk. Kendimiz olmayı unuttuk, başkalarının istediği gibi yaşadıkça. Ve kendimize fırsat verdiğimizde neleri başarabileceğimizi de unuttuk.
İşte tam da bu durumu, dipte olan insanın yükselişini, oldukça sürükleyici bir şekilde anlatıyor kitap. Okuduktan sonra davranışlarınıza farklı kalıplarda bakmadan edemiyorsunuz. Davranışlarınızı sorgulamayı, yargılamayı öğreniyorsunuz.
Yaşamlarımıza dokunması temennisiyle...
Kitabı okumama vesile olan https://1000kitap.com/incierdem , https://1000kitap.com/Allah_yolunda_bir_yolcu , 
özlem ve 
Eylül Türk 'e sevgilerimle..
özlem ve Eylül Türk 'e sevgilerimle..
Ölmeden önce uyan..·183 syf.·Din
9/10
2018 69. kitabı
İnsanlar uyurlar, ölünce uyanırlar.
Ölüm,hayatın kaçınılmaz gerçeği. Ancak biz yaşamımız boyunca gözümüzü yumuyoruz bu gerçek karşısında. Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarken, Peygamberimizin "Ağızların tadını kaçıran ölümü çokça hatırlayın." tavsiyesini kulak ardı ediyoruz.
Emre Dorman, eserlerinde ağır bir dil kullanan birçok akademisyenin aksine oldukça açık ve anlaşılır bir dil kullanmış. Ayetler, tanıdığımız yazarların 'ölüm' ile alakalı sözleri kitabın sayfalarını süslemiş.
Kitap 20 başlık ve ek olarak İbn Sina'nın Ruh Kasidesinden oluşuyor. Her başlık detaylı örneklendirilerek anlatılmış.
Hayat bir uykudur, ölünce uyanır insan.
Sen erken davran, ölmeden önce uyan.
Celâleddîn-î Rûmî
Bunun gibi insanı düşündüren birçok söz mevcut kitapta. Bazen bir sayfasını okurken bir anda derinlere dalabiliyorsunuz.
Aslolan ölümün kötülüğü değildir. Ölüme hazırlık yapmadan yaşanılan bir hayat kötüdür. Ve böyle bir hayat insanda ölüm korkusuna neden olacaktır.
Yazar, bu kitabıyla insanların 'ölmeden önce uyanması' için emek harcamıştır.
Yaşamlarımıza dokunması duasıyla; ölmeden önce uyanmak isteyen herkesin okumasını tavsiye ederim.