Sabahattin Ali'nin hayatının biyografik roman şeklinde yazıldığı bu kitabı henüz bitirdim.. Son kısımlarını okumamış olmayı yeğlerdim.. Keşke hiç yaşanmasaydı da hiç yazılmasaydı ve okumamış olsaydım.. Keşke ülkemiz, ülkemizin insanları değil siyasi iktidarları aydınlarına istediklerini yazabilme hürriyetini verseydi, sadece yazdıklarından ötürü eleştirilerinden ötürü hapislerde ömür çürütüp yaşanmaz hale gelen yaşamlarını yaşanılabilir kılmak için Sabahattin Ali ve onun gibileri son çare olarak ülkeden kaçmayı düşünmeselerdi.. Ve bu uğurda can vermeselerdi..
Muazzam bir şekilde anlatılmış hayat hikayesi.. Aklıma Ahmet Kaya'ya ait olduğu söylenen ama gerçekliğinden emin olmadığım şu söz geldi okurken :"Ben bu ülkede yaşayıp da, başı belada olmayan adama adam demem.." O günlerin Türkiye'sinde doğruları söyleyip başı belaya girmeyen olmamış gerçekten.. Bugüne bakıyorum.. Mehter adımıyla ilerlemiş pek de bir yol alamamışız sanki..
Ben çok beğendim.. Sonunu bildiğim ama o sonun gelmesini istemeyerek okuduğum kitabın sonu geldi..
Umarım bundan sonra çıkıp yanlışları haykıran Sabahattin Ali'lerimizi susturmayız.. İşlerine gelmeyenler de susturmazlar.. Biz de özgürlükler ülkesi oluruz umarım.. Güzel günler görürüz belki, güneşli günler..