Hayalleri arasında kalmış bir okur. Ama ruhunda yazar♡
Kitabım "Geçmişin Yüreği" yayında
JRR Tolkien, Lotr, ST.✧
~Karanlıkta bile peşinden koşup kovaladığın tek şey umutların olsun~
Ruelle♪
Siyahinci
Kaelen Eryndor
İnsan kişiliğinden kurtulunca, endişeden, aceleden, hareketten de kurtuluyordu ve bu huzurda, bu dinlenmede bu sonsuzlukta her şey birleştiğinde, hep hayata karşı kazanılmış bir zafer nidası dilinin ucuna kadar geliyordu.
Halbuki kendi dünyasındaki ana babalarla çocuklar sevgilerini böyle göstermezdi. Bu hareket yukarıdakilerin dünyasında ulaşılan varoluşun ne kadar yüce olduğunu ortaya koyuyordu.
“Bir an böyle durup ün hakkında, arama ekipleri hakkında, kendisine saygı duyan hayranlarının kemiklerinin üzerine diktiği anıtlar hakkında düşünüyor diye onu kim suçlar? Son olarak da, başarısızlığa mahkûm bu keşif yolculuğunun bu macerayı sonuna kadar yaşamış, gücünü son damlasına kadar tüketmiş ve artık bir daha uyanıp uyanmayacağına hiç aldırmadan uykuya dalmış olan önderi şimdi ayak parmaklarındaki bir karıncalanma yüzünden hâlâ yaşadığını fark ediyorsa, aslında yaşamaya itirazı yoksa, yalnızca biraz şefkate, viskiye ve çektiği acıların öyküsünü hemen anlatacağı birine ihtiyaç duyuyorsa, onu kim suçlar? Onu kim suçlar? Zırhını çıkartıp pencerenin önünde duran ve önce çok uzakta olan, ama yoğun soyutlanmışlığı, yitip gitmiş çağlar ve yok olmuş yıldızlardan sonra gözüne hâlâ hoş ve yabancı görünen o dudaklar, kitap ve kafa giderek yakınlaşıp netleşene kadar karısıyla oğluna bakan ve sonunda piposunu cebine koyup karısının önünde o muhteşem başını eğen bu kahramanın davranışından kim gizli bir sevinç duymaz – dünyanın güzelliğinin önünde saygıyla eğildi diye onu kim suçlar?”