Mahmure
@Kemalisthatun
"Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım."
"İktiza-yı İlmü İrfan ile Hakân-ı zaman,
Askerine kıldı Tebyin matlabı Harbiyeyi.
Yek kalemden çıktı Esat, işbu tarihi metin,
yaptı Şah Mahmut-u Adlı mektebi Harbiyeyi."
Sayfa 17 - Takvim-i Vekayi, Sayı: 107, Sene: 1251 (1835)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Son hadiselerden sonra şuna kanat-ı tamme hasıl ettim ki, bir milletin bekası, ulûmu fenniye tahsil etmiş, harb-u kıtâl bilgilerini kavramış zabıtanın ve bu zabıtanın talim ve taallümleri ile yetişmiş âsakirin kuvvetine ve kudretine vabestedir."
Sayfa 15 - II. Mahmut
İsveç'teki bir askerî öğrenci ile tanışmıştım. Orada doğup büyümüş ama annesi ve babası Türk. Bana söylediği cümle inanılmaz etkileyiciydi:
"Mustafa Kemal benim subay olmamın en büyük nedenlerinden biridir."
Sadece günlük Türkçe bilmesine rağmen bunu Türkçe söyleyebildiği için daha da etki bırakmıştı. Atatürk üzerine uzun uzun sohbet ettik kendisiyle. Bir kısımda ondan aynı şöyle bahsetti:
"A man that is seen, written and talked about everywhere in Türkiye but at the same time not know by very many. Few Turks actually know much about the man, even less about his thoughts on different topics. (Türkiye'de her yerde görülen, yazılan ve konuşulan ama aynı zamanda pek çok kişi tarafından bilinmeyen adam. Bu adam hakkında aslında pek bir şey bilen Türk çok az, hatta onun çeşitli konulardaki düşünceleri hakkında bilen daha da az.)"
Bu beni epey üzmüştü tabii. Çünkü hiçbir kelimesinde hata yoktu. Ta İsveç'teki insan onu ikinci babası olarak görürken ve onun yolundan gitmek için çabalarken biz, onun kurduğu ülkede hangi insanlara laf anlatmakla uğraşıyorduk...
İsveç'teki bu beyefendiye ne oldu derseniz, Türkiye'de uluslararası asker olabilmek için bilgi edinmeye çalıştığını söyledi. Benden yardım isteyince elimden geldiği kadar yardımcı olmaya çalıştım. Böyle insanların bünyemizde, ülkemizde olmasına çok ihtiyacımız var.
VICTIMS OF WARSanat
Slightly to the left of the center of the picture, the principal figure, that of a man who has been shot, is bound to a tall post. He wears a white shirt, blue trousers and sash, and white stockings. His eyes are covered with a handkerchief. At his feet to the right crouches a woman dressed in red and green; behind is a figure in white, the hands clasped before the face, as though in terror. To the right and left are bodies of dead men, secured to posts in the same manner as the central figure. The scene takes place at night. The sky is obscure; against it rises the smoke of bonfires. The foreground, littered with the debris of war, is of a rich brown color. Unsigned. On canvas — 0.70x0.54.
Sayfa 193
SCENES OF MAY 3, 1808Sanat
This is a sketch for one of the most celebrated of the painter's pictures, Escenas del 3 de Mayo de 1808, included with its companion piece, Episodio de la Invasion Francesa en 1808 (Episode of the French Invasion of 1808) in the collection of the Museo del Prado at Madrid. These two pictures are Goya's greatest achievement as a historical painter, and rank among the most notable works of their order ever produced. They present a vivid pictorial record of the hideous scenes which the artist witnessed at the time of the French invasion of Spain during the Peninsula War. In the Escenas del 3 de Mayo de 1808, a group of Madrid citizens, huddled together in horror at their fate, are about to be executed by troops of Murat, who, standing in file with muskets at their shoulders, are ready to fire. Many of the condemned are upon their knees, some cover their faces with their hands to shut out the sight of the levelled guns; a man in the center of the group raises his arms as if in an abandonment of terror.
Sayfa 77