TOG Kitap Arkadaşım Projesi
Birlikte okuyup tartışıp bağışlıyoruz Daha iyi bir dünya inşa ediyoruz
Formu doldurarak aramıza katılabilirsiniz
Murat Ergin, Demet, Esma, Ahmet KarakuşSelma Nur Arslan
Değerli üyelerimizden Durdane Yavuz'un yazmış olduğu inceleme yazısı için kendisine teşekkür ediyoruz :)
2022 nin ilk kitabı Mustafa kutlu'dan
Mustafa kutlu,yaşamın kıyısında köşesinde kalmış ne varsa çekip çıkarır,kitap sayfalarının arasına koyar.Yaşam kokan sayfalar sunar bize.Sohbet vari bir tarzda ele alır yazdıklarını, sanki Mustafa kutlu karşımızda da bizimle konuşuyormuş gibi.
Kitaba geçecek olursam
Derleme diyebileceğimiz bir kitap ele almış yazar
" İlmihal yahut arzuhal "
İlmihal niteliğinde konulardan oluşan denemeler bütünü diyebiliriz.Kitap ; Abdestten namaza,oruçtan zekâta, ahlâktan şükre, tevbeden yalana...daha birçok konuyu barındırır.
Yazar metinlerini neredeyse tamamında aslında kendi tecrübelerini en içten duygularının tezahürünü ve niyazını, ümit ve korkularını anlatıyor.Bir dua gibi bir rahmet seli gibi hikaye ediyor.Bakınız şu güzel alıntıya :
" Elektriğin ulaşmadığı bir daha başına çıksam diyorum. Orada bir sabah ezanı dinlesem.Kasret içinde kaybolan yaralı kalbim şifa bulur mu dersiniz ? Yoksa bu derdin dermanı Lokman'a mı kaldı? "
Satırlar arasında sadece samimi his ve mümin bir kalp yok sesini ve nefsini karşı tarafa efsunlu bir şekilde duyuran okuyucuya aktaran ve hemen coşkun karşılıklar bulan bir kalem var.
Birkaç alıntı bırakmak istiyorum
•Haz ve hız...
Bu iki unsur sabrın düşmanıdır. İkisi de nefse hitap eder. Demek ki modern teknolojik hayat bizden sabrı alıp götürüyor.
•Hicret ve niyetin kimin için?
Bir gece yarısı uyandığında yatağından kalk,şöyle yıldızlara bir bak.Düşün!..Madem ki içinde bulunduğun yer, konuştuğun kimse sana feyiz vermiyor; terke mani olan ne?
•İnsanız işte,hep ihmal ederiz .Her şeyin hep böyle kalacağı aldanışı içinde geçer ömrümüz
.
Durdane, İlmihal Yahut Arzuhal, Mustafa Kutlu
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir *boşluk duygusu* içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
İnsanlar çevrelerinde ne korkunç şeylerin olup bittiğini bilmek istemezler. Sanki gözleri görmez, kulakları duymaz.
Charles Dickens, İki şehrin hikayesi