Kubowski
@Kubowski
183 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
9/10
3 saatte okudu
·2022 7. kitabı
Müzik beni hiç avutamadı; ama artık, oyalayamıyor da. Kafamda kırk tilki var. Bunlardan:
5'i durmadan kendilerini bıçaklayan şair tilkiler;
5'i yaşamlarını şiirle ve şairle alay etmeye adamış, dizelerle konuşan tilkiler;
1’i topal bir toplum tilkisi (o, cennetliktir);
1’i nihilist bir tilki;
1’i ahlakçı, ama artık bunamış, ne dediği belli olmayan, en terbiyesiz tilki (diğerlerinin yaptıklarını o söyler);
1'i saf görünen, ama göründüğünden de saf bir tilki;
2'si karşıt görüşlü filozof tilkiler (tutarsızlığımın nedeni);
1’i hiç ortalıkta görünmeyen, çok korkak bir tilki;
1’i "Yokluk hakkımdır- en doğal hakkım; yaşamdan iptalimi istiyorum," diye bağıran tilki;
5'i yazar tilkiler;
5'i bir tanesinin büyük harfleri okumayı sökebildiği, yazar tilkilerin müridi tilkiler;
2'si eleştirmen tilkiler;
1’i durmadan gülen tilki;
1’i parlak fikirleri olan camgöz tilki:
("Neden evin çatısına kulübe yapıp kiraya vermiyoruz?"
"Neden bahçeyi büyükbaş hayvanlara kiralamıyoruz?"
"Neden kuyudan su çekip satmıyoruz?"
"Neden bahçedeki ıhlamur ağacını kaynatmıyoruz?");
8'i boş inançlar ile zavallı umutları incelik, duyarlık yerine koyan; herkesin akıl edip de söylemeye utandığı şeyleri zekâ, can sıkıntısını derin duygu, sarhoşluğu çılgınlık sayan; değer biçmeye ve biçtirmeye bir türlü son veremeyen; kabuksuz, kılıfsız, kendilerine ölü bir salyangozun kabuğunu yuva edinemeyen; birlikte dolaşan ama birbirlerine dönüp bakmaya ürken; ne durmayı ne hareket etmeyi bilen çaresiz tilkiler (saf tilkinin en sevdikleri).
Şunu söylemeliyim ki ben bu kadar değildim; henüz bitmedim ama, eksildim. Yakında yalnızca suyum kalacak, ve bu yüzden bana kızılacak.
- Allah, Allah, yahni bitmiş - kim yedi bunu?
İşte o an, başa dönebilsem; yahniden önceki tarihime - birden bir keçi, bir sığır, bir domuz olarak,
En canınızdan bezip "Benden bu kadar," dediğiniz anlarda, bir oyunbozan çıkar ortaya. Kendinizi yok etmeyi, en azından yok saymayı düşündüğünüz bir anda, birisi bir kahve ısmarlayıverir; ve bir kahveye fit olup, yaşama devam etmeye karar verirsiniz. Değişen bir şey yoktur tabii - ve bu kimse yeni biri de değildir. Bu, iyiniyetli olduğu sanılan, o anda yaptığının farkında olmayan insanlar yüzünden yüzlerce intihar önlenir; yüzlerce kopuk yaşam, çürük de olsa yaşamınızın rengine uymayan renkte iplikle dikilir. Önüne bakıp da renk farkını gören, daha fazla dayanamaz; ama nasılsa bu pek sık rastlanan bir şey değildir.
Çünkü insan kendisi için yaşamıyor; yığınlar için yaşadığını sanan, hiç yaşamıyor - geriye, bir iğne iplikle peşinizden koşturan birkaç kişi kalabiliyor ancak. Ve tüm uğraşılar, yaratılmaya çalışılan şeyler, öğrenilen sözler, başka kimseler tarafından beğenilmek bile, bu birkaç iplikçi için. İplikçisi (cep tiyatrosu) olmayanlar da vardır tabii; ama onların dikiş tutacak bir yanları da yoktur.