Dkmddkdnd
@Lauddlife
33
Fatma Aliye Hanım "İnsan konuşma becerisiyle diğer hayvanlardan ayrılmıştır. Konuşan hayvan diye adlandırılan insan, konuşma yeteneğini güzel kullanarak şerefli ve makbul olduğu gibi o konuşmayı kötü kullanan konuşan hayvanın da diğer hayvanlardan daha hakir ve daha çirkin olması gerekmez mi?"
Refet; gururlu, inatçı, aslında birilerine muhtaç olup bunu gururundan söylemeyen, çok zeki bir kız. Binnaz ise cariye ve cahil olarak yetiştirildiğinden kaderine boyun eğmiş bir kadıncağız. Çocukluğunda yetim kalan Refet ve annesinin, yokluk içinde nasıl yaşadığını okuyoruz kısaca. Yokluğun gerçekten yok olduğunu, bu gerçek hikayede görüyoruz. Birbirine kenetlenmiş anne ile kızın kimlere muhtaç kaldığını, yokluğun hayatlarında ne gibi değişikliklere yol açtığını okuyoruz. Çok etkilendim diyebileceğim bir kitap değildi. Refet o kadar başını dik tuttu ki 'keşke kaderleri böyle olmasaydı' değil de ' her şerde bir hatır vardır' dedirtti. 
Refet
Kitabı açtığımda 'Fatma Aliye' hakkındaki bilgileri okudum ve çok hoşuma gitti. Burada biraz özetlemek istiyorum:
1885'ten sonra yaşadığı sağlık sorunları ve kızı İsmet'in Hristiyan olmayı seçerek Avrupa'ya gitmesinin onu çok yıprattığı biliniyordu. Bunlarla birlikte Edebiyatı Cedide akımının öncesinde gelen şöhretinin, Halide Edip'in yazıları karşısında hızla sönmeye yüz tuttuğunu söylemekte ve edebiyat tarihinden çıkarılması gerektiğini vurgulamaktaydı. Ancak tüm bu vefasızlık, Fatma Aliye'nin bu coğrafyanın kadın hak ve özgürlükleri konusunda düşünen, çözümler üreten ilk kadın yazarı ve Osmanlı kadın hareketinin öncü ismi olduğu hakikatini gizleyemez.
On beş günde okumamın sebebi vizelerimdir. Normalde hızlı okuyan bir insanımdır fakat bu kitapta tasvirler ve önemli yerler belirtilmemiş. Tamamen düz yazı olmasından kaynaklı da yavaş okudum.Edebiyat
Fatma Aliye Hanım "İnsan konuşma becerisiyle diğer hayvanlardan ayrılmıştır. Konuşan hayvan diye adlandırılan insan, konuşma yeteneğini güzel kullanarak şerefli ve makbul olduğu gibi o konuşmayı kötü kullanan konuşan hayvanın da diğer hayvanlardan daha hakir ve daha çirkin olması gerekmez mi?"
Refet; gururlu, inatçı, aslında birilerine muhtaç olup bunu gururundan söylemeyen, çok zeki bir kız. Binnaz ise cariye ve cahil olarak yetiştirildiğinden kaderine boyun eğmiş bir kadıncağız. Çocukluğunda yetim kalan Refet ve annesinin, yokluk içinde nasıl yaşadığını okuyoruz kısaca. Yokluğun gerçekten yok olduğunu, bu gerçek hikayede görüyoruz. Birbirine kenetlenmiş anne ile kızın kimlere muhtaç kaldığını, yokluğun hayatlarında ne gibi değişikliklere yol açtığını okuyoruz. Çok etkilendim diyebileceğim bir kitap değildi. Refet o kadar başını dik tuttu ki 'keşke kaderleri böyle olmasaydı' değil de ' her şerde bir hatır vardır' dedirtti. Refet
Kitabı açtığımda 'Fatma Aliye' hakkındaki bilgileri okudum ve çok hoşuma gitti. Burada biraz özetlemek istiyorum:
1885'ten sonra yaşadığı sağlık sorunları ve kızı İsmet'in Hristiyan olmayı seçerek Avrupa'ya gitmesinin onu çok yıprattığı biliniyordu. Bunlarla birlikte Edebiyatı Cedide akımının öncesinde gelen şöhretinin, Halide Edip'in yazıları karşısında hızla sönmeye yüz tuttuğunu söylemekte ve edebiyat tarihinden çıkarılması gerektiğini vurgulamaktaydı. Ancak tüm bu vefasızlık, Fatma Aliye'nin bu coğrafyanın kadın hak ve özgürlükleri konusunda düşünen, çözümler üreten ilk kadın yazarı ve Osmanlı kadın hareketinin öncü ismi olduğu hakikatini gizleyemez.
On beş günde okumamın sebebi vizelerimdir. Normalde hızlı okuyan bir insanımdır fakat bu kitapta tasvirler ve önemli yerler belirtilmemiş. Tamamen düz yazı olmasından kaynaklı da yavaş okudum.Reklam
32Edebiyat
"Hırsızı, düşmüş kadını, aldatılmış bir budalayı anlatın, anlatın ama insanı unutmayın. Sizin için insan diye bir şey yok mu? Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onunla alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın."
"Sen bir gelip bir kayboluyordun, tıpkı parlak, hızlı bir kuyrukluyıldız gibi; bense her şeyi unutuyor, ağır ağır sönüyordum..."
Bir insanın tembellik yüzünden hayatını yaşayamama hikayesi...
Ailesinin tek varisi olan İvan, uşağı Zahar ile birlikte yaşamakta ama hiçbir şey yapmamaktadır. Hiçbir şey yapmıyor derken ciddiydim. Adam yattığı yerden bile doğrulmuyor! Fakat Oblomov herkes gibi. Üşengeç... Bakarız, sonra hallederizler falan. Yine de onu bazen boğazlamak istemedim değil :) Oblomov acaba bu tembellikten kurtulacak mı? Önüne hangi kapılar çıkacak? Bu kapıların anahtarları kimler? Biz bunları okuyoruz kitapta.
İnanılmaz akıcıydı. Benim gerçekten kalın bir kitap okudum dediğim ilk dünya klasiği kitabıydı. Dört günde nasıl okuduğumu anlamadım bile. Karakterler olsun, karakterlerin zihin yapısı olsun, Rus kültürünün o zamanlar nasıl olduğu olsun, bu tarz şeyleri yazar çok güzel betimlemiş. Ayrıca yazar 'Oblomovluk' kelimesini üretmiştir. Bence hemen okunup bitirilebilir bir kitap. Kesinlikle tavsiye ederim. İyi okumalar! :) 
Oblomov 
İvan Gonçarov
Oblomov İvan Gonçarov31
Federico Garcia Lorca "Yüreğin sesine kulak vermek gerekir…"
"Sen, zamanla yaralar iyileşir, duvarlar insanı saklar sanıyorsun, ama öyle değil… Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez!"
Geleneksel töreler yüzünden doğan yasak aşkı anlatan bir tiyatrodur. İnsanın doğasını ve töreleri çatıştıran Lorca, oyunda bolca ölüm, olmayacak olan aşk ve özgürlük gibi semboller kullanır.
Lorca, oyunu 1932'de yazdı ve ilk olarak 1933'te Madrid'te sahnelendi. Çok eskiye dayanan bu tiyatro, çarpraz okumalarınıza güzellik katacak bir kitap.
Kanlı DüğünEdebiyat
Federico Garcia Lorca "Yüreğin sesine kulak vermek gerekir…"
"Sen, zamanla yaralar iyileşir, duvarlar insanı saklar sanıyorsun, ama öyle değil… Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez!"
Geleneksel töreler yüzünden doğan yasak aşkı anlatan bir tiyatrodur. İnsanın doğasını ve töreleri çatıştıran Lorca, oyunda bolca ölüm, olmayacak olan aşk ve özgürlük gibi semboller kullanır.
Lorca, oyunu 1932'de yazdı ve ilk olarak 1933'te Madrid'te sahnelendi. Çok eskiye dayanan bu tiyatro, çarpraz okumalarınıza güzellik katacak bir kitap.
Kanlı Düğün30Edebiyat
"İnsan bazen hayatta en sevdiğinin gidişine engel olamıyor."
"İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor, geriye kalanı ise, özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki, ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor. İşte insanın değişmez yazgısı!"
Genç Werther'ın Acıları! Kendi dönemini ve gelecek dönemlerini etkisi altına alan bir kitap ama beni alamadı. Kısaca konusundan bahsetmem gerekirse: genç, kültürlü ve zeki olan Werther nişanlısı olan Lotte'ye aşık olur ve nişanlısı olmasına katlanamamasını ve içindeki duyguların karanlığa nasıl döndüğünü okuruz.
Öncelikle bu aşk değil, takıntılıktır. Aşık olsaydı, nişanlısı olan bir kadının yanında nasıl daha fazla kalacağını düşünmezdi; tamam onu seviyor deyip giderdi. Kendine bu durumu o kadar taktı ki hayretler içerisinde okudum. Başkalarının aşk hayatından en ufak ders çıkarıp kendisine yormasını, Albert'in (Lotte'nin nişanlısı) Werther'a o kadar saygı gösterip iyilik yaptıktan sonra Werther'ın ondan nefret etmesini asla anlamadım ve anlayamam.
Bu kitabı okuyup da çok beğenenler tabii ki olabilir ama Werther'ın içindeki sözde aşkı bu kadar abartmayın. Çok üzüldüm tabii ki Werther'a ama bunun tek çaresi psikolog idi. Keşke o zamanlar psikologlar olsaydı...
Bunun dışında kitap akıcıydı fakat mektup tarzında yazıldığı için çok kesik kesikti. Tavsiye ederim ama Werther için değil Lotte için.
Genç Werther'in Acıları (Almanca: Die Leiden des jungen Werthers), Johann Wolfgang von Goethe (1749 - 1832) tarafından 1774 yılında ve iki haftada yazılmış mektup romandır. Goethe, bu romanı yazdığında 25 yaşındaydı. Romanın piyasaya çıkmasının ardından hem pek çok intihar vakası ile karşılaşılmış, hem de Almanya sokakları bir "Werther salgınına" uğrayarak,
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,1bin okunma
29Edebiyat
"Sadece güzelliği için sevilmekten korkacak kadar akıllıdır."
“ 
Honore de Balzac 
Modeste Mignon Ölsem, mezarda kemiklerim seni sever.”
Fransız bir yazarın elinden çıktığı çok belli olan bu kitapta açıkçası ilk başta çok sıkıldım. Detaylar, incelikler, fazla karakterler, düşünceler… Hepsi birbirine girdi. Neredeyse kitabı yarıda bırakacaktım. Sonra öğrendim ki Sabahattin Ali’nin ölmeden önce çantasından çıkan iki kitaptan biriymiş. Sabahattin Ali’yi çok severim. Bu olayı çok manidar bulup devam ettim. Sanki ben kitabı okuyup bitirirsem Sabahattin Ali de okuyup bitirmiş olacak gibi hissettim.
19.yüzyılda geçen, soylu bir ailenin kitap okumayı seven, alçakgönüllü, zeki ve güzel bir kızın; bir şaire duyduğu aşkı ve ona gönderdiği mektupları okuyoruz. Peki bu şair Modeste Mignon’un beklediği gibi bir insan mı? Değilse sonrasında neler oluyor? Öyleyse hayatı nasıl devam ediyor? Hayatta sadece bir kere mi aşık oluruz? Aşık olduğumuzu zannettiğimiz noktada neler yaşarız? Bu soruları barındırıyor kitap.
Uzun ve heybetli bir kitap olduğunu söylemeşiyim. Fazlaca tasvirler dediğim gibi boğuyor. Yazardan okuduğum ilk kitaptı. İlk kitabın günahı olmaz diyerekten yazara şans vereceğim tabii ki. Bir de Balzac in bu kitabı ithaf ettiği hanımefendi meselesi var. Açıkçası bu durum hoşuma gitmedi çünkü Modeste Mignon zihnimde kusursuz bir kadın ama ithaf ettiği hanımefendi değil. Yine de şans vermeli ve Balzac in ithaf ettiği hanımefendiyle Balzac arasındaki ilişkiyi araştırmalısınız.
Honore de Balzac Modeste Mignon Ölsem, mezarda kemiklerim seni sever.”
Fransız bir yazarın elinden çıktığı çok belli olan bu kitapta açıkçası ilk başta çok sıkıldım. Detaylar, incelikler, fazla karakterler, düşünceler… Hepsi birbirine girdi. Neredeyse kitabı yarıda bırakacaktım. Sonra öğrendim ki Sabahattin Ali’nin ölmeden önce çantasından çıkan iki kitaptan biriymiş. Sabahattin Ali’yi çok severim. Bu olayı çok manidar bulup devam ettim. Sanki ben kitabı okuyup bitirirsem Sabahattin Ali de okuyup bitirmiş olacak gibi hissettim.
19.yüzyılda geçen, soylu bir ailenin kitap okumayı seven, alçakgönüllü, zeki ve güzel bir kızın; bir şaire duyduğu aşkı ve ona gönderdiği mektupları okuyoruz. Peki bu şair Modeste Mignon’un beklediği gibi bir insan mı? Değilse sonrasında neler oluyor? Öyleyse hayatı nasıl devam ediyor? Hayatta sadece bir kere mi aşık oluruz? Aşık olduğumuzu zannettiğimiz noktada neler yaşarız? Bu soruları barındırıyor kitap.
Uzun ve heybetli bir kitap olduğunu söylemeşiyim. Fazlaca tasvirler dediğim gibi boğuyor. Yazardan okuduğum ilk kitaptı. İlk kitabın günahı olmaz diyerekten yazara şans vereceğim tabii ki. Bir de Balzac in bu kitabı ithaf ettiği hanımefendi meselesi var. Açıkçası bu durum hoşuma gitmedi çünkü Modeste Mignon zihnimde kusursuz bir kadın ama ithaf ettiği hanımefendi değil. Yine de şans vermeli ve Balzac in ithaf ettiği hanımefendiyle Balzac arasındaki ilişkiyi araştırmalısınız.Reklam