Ağaç dalının gövdeden ayrılma eğilimini fark ettin mi bilmem. Hep öteye öteye uzar. Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu. Özgürlüğe susamışlıktır.
Benim için yeteri kadar güzel şeyler yapmadığını iddia ediyorsun ama benimle olmandan ve senin yanına oturma izin vermenden daha güzel bir şey ve daha büyük bir onur olabilir mi?
Ve şimdi Milena, hepsinin üstüne bir de sen bana arkanı dönüyorsun, biliyorum kısa bir süre için ama unutma bir insan kalbi çarpmadan uzun bir süre yaşayamaz ve sen benden uzaklaştığında benim kalbim atmaya nasıl devam edebilir?