Yıllar önce İskender öğretmeniyle birlikte tanrılara kurban sunarken tütsüleri iki eliyle avuçlayıp ateşe atmaya hazırlanıyordu. O zaman öğretmeni onu azarlamıştı: “Bunlar çok değerlidir İskender. Üretildiği memleketler senin olmadığı sürece ölçülü kullanman gerek,” demişti. İskender, Leonidas’a bu sözlerini hatırlatan bir de mektup yazdı: “Sana bolca tütsü ve sarı kız gönderiyorum. Umarım bundan sonra tanrılara cimrilik yapmazsın.
Ben ayakta durmuş ikimizin sonsuzluğunun sınırında titrerken siz belki de başka bir şey düşünüyorsunuz! Bana bakmıyorsunuz bile! Dizlerinize kapanacağım! Ayaklarınızı öpmemi istemeyeceğiniz için ayaklarınızın altındaki toprağı öpeceğim! Çocuk gibi ağlayacağım, sizi sevdiğimi söylemek için göğsümden sözcükleri değil yüreğimi ve ciğerlerimi çıkaracağım, hepsi boşuna, hepsi!