Tuğçe

İnsan yaradılıştan zorbadır ve acı çektirmeyi sever.
Sayfa 40 - iş bankası·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan kaybolmayı ister mi? Ben işte istedim bayım.
Sayfa 36 - Metis·Kitabı okudu
Şiir
Dünyada en iyi şey huzur içinde kalabilmektir.
Sayfa 127·Kitabı okudu
Şu küçücük dünyada herkes incitilmiş, isimsiz, herkes yanlış yerde.
Sayfa 348·Kitabı okudu
Yağmurlar yağardı uzun uzun. Göğü senin saçlarında koklardım. Garip, örneğin güneşin doğuşunu senin yüzünde izlemek gibi garip alışkanlıklarım vardı. O zamanlar henüz çözülmemişti dünyanın bütün sırları. Bu kadar kolay değildi yadsımak. Sen kollarımda bir ırmak gibi akmayı benimsedin; hep öyle kalmayı. Bense ırmakların denizlere, okyanuslara taşındığına inanırdım - hala inanırım. Bilirsin, bir tek yağmur damlasında bile boğulmaktır benim tek ayrıcalığım. Sana hiç kullanılmamış sıfatlar yakıştırırdım; şimdi bütün sıfatların ötesinde sevdiğim sevgili. Bedenini bir dünya olarak dolaştığım, dağları, uçurumlarıyla sarıp sarmaladığım. Nerdesin şimdi? Neden yoksun ki? Uzun upuzun bir yağmur yağıyor yaşamı boyunca insanın. Yüzeyde kalan her şeyi alıp götürmek, derindeki duyguları beslemek için. Yağmur benim adıma yirmi dört yıl, üç ay altı saattir yağıyor ve nerde dinecek bilmiyorum artık. Sen bu yağmurun neresindesin? Bütün unutmaları denedim, sonsuza dek anımsayacak kadar. Sevgilim, hep var olan yitikliğim benim.
Sayfa 333 - Yağmurlar·Kitabı okudu
Şiir