bu tekinsiz coğrafyada her an değişen ittifaklar içinde, kendilerinin bile tam bilmedikleri hedefler uğruna savaşan, ölen, öldüren güruhlar…
Reklam
Gerçekten bize ait olan er veya geç bizim olur. Bu yüzden senindi benimdi cinsinden bütün hasisçe kaygılar değersizdir. Yapmamız gereken yolumuza devam etmektir; bize ait olan birlikte gelir, bizimle beraber yürümeyeninse, bizi durdurmasına izin vermemeliyiz.
"Asıl mesele de bu işte. Zaman ne kadar geçerse geçsin, bazı konularda hiçbir şeyi değiştirmez. Elinden malını mülkünü, varını yoğunu alsalar, bundan ölmezsin. Bunları yine edinebilirsin. Ama senin onurunu kırar, ruhunu öldürürlerse, işte buna çare yoktur..."
Her şeyi tek bir sözcükle özetleyebilirim: savaş. Daha doğrusu, bir savaşlar silsilesi. Bir değil, iki değil, bir sürü savaş; küçüklü büyüklü, haklı haksız, oyuncu kadrosunu yer değiştiren sözde kahramanlarla hainlerin oluşturduğu, gelenin gideni arattığı, her yeni kahramanın bir önceki haini fena halde özlettiği savaşlar. Adlar değişti, simalar da öyle; bütün o anlamsız kan davaları, kara mayınları, bombardımanlar, roketler, yağmalar, tecavüzler ve cinayetler için hepsinin suratına tükürüyorum. Yeter!
Emin olmasam da 'hayat bir iz bırakmaktır' diyebilirim.
Mezar taşı bir iz sayılır mı, emin değilim.
Razı olan için mezar taşı bir izdir.
Ben razı değilim.
