Hayatın sadece gerçekten dikkat çekince ve büyük olunca değerli olduğunu düşünürseniz, (siz de dahil) insan nüfusunun çoğunluğunun değersiz olduğunu temelde kabul etmiş olursunuz. Bu düşünüş de kısa sürede hem kendiniz, hem de başkaları için tehlike arz etmeye başlar.
Bir konuda gerçekten istisna olan özel insanlar bunu istisna olduklarına inandıkları için yapmazlar. Tam tersine, kendilerini geliştirmeye kafalarını takmış oldukları için mükemmeldirler. Ve gelişmeye olan bu takıntıları da yeterince iyi olmadıkları düşüncesinden kaynaklanır. Bu tam da kendine hak görmenin tersidir. Bu büyük insanlar doğuştan büyük olmadıklarını, sıradan, ortalama olduklarını, ama çok daha iyisini yapabileceklerini anlamışlardır.
Tüm o "herkes olağanüstüdür ve büyüklüğe ulaşabilir" saçmalığı egonuzu şişirmekten başka bir işe yaramaz.