"Tanrım! Sevginin amacı bizi mutlu kılmak değildir. Benim inancıma göre, sevgi acı çekmelerde, çilelere katlanmalarda ne kadar güçlü olduğumuzu bize göstermek için vardır."
Tek başıma çıktığım gezmeler, ilerideki yaşamımın temelini oluşturdu; o zamanlardan bu yana yılların büyük bir bölümünü bir gezgin, bir göçebe olarak geçirdim, haftalar ve aylarca süren turlarla çeşitli ülkeleri dolaştım.
Gerek anneme karşı beslediğim sevginin gerek kendi içimdeki belirsiz bir duygunun etkisiyle kadınların tümüne, yabancı, güzel ve bilmecemsi yaratıklar diye bakıp onları baş tacı ettim.
Henüz hiçbir şeyden haberi olmayan bir çocuktum ve bulutları seviyor, bulutları seyredip duruyordum, bilmiyordum ki, ben de ileride bir bulut olarak yaşam içinden geçip gidecektim...
Oyundur bulutlar, gözler için bir şenlik, bir mutluluktur, Tanrı'nın bir armağanıdır, bir gazaptır, ölümde saklı yatan güçtür. Yeni doğmuş bebeklerin ruhları gibi nazenin, yumuşak ve sakin. Güzel mi güzel, zengin ve altın kalpli melekler gibi bağışlayıcı. Ölümün habercileri gibi karanlık yüzlü, ellerinden bir yere kaçılamaz ve acımasız.