Müderris İdris
@Muallim47
Eğitimci Yazar
Şu anda okuduğu kitaplar
Din, insan içindir; insan din için değildir. Ancak bu gerçeğin üzeri örtülünce, dinin doğası bozulup gönderiliş amacının dışına çıkarılınca, insani görüş ve anlayışlar, Allah’ın hükmünün önüne geçirilip özünden uzaklaştırılınca, problemlerimize çözüm olması gereken din, en büyük problemimiz haline getirilmiştir. Allah’ın varlığı ya da dinin gerekliliğini şüpheyle karşılamanın, inkâr etmenin ya da gerektiği gibi dikkate almadan yaşamanın temel nedenlerinden biri, din adına uydurulan şeylerin, gerçek dinin önüne geçirilmiş olmasıdır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanlar, bu dünyada asıl yurtlarına doğru deniz yolculuğu yaparken bazı ihtiyaçlarını temin etmek üzere bir adaya uğrayan yolcular gibidir. Bu yolculardan bir kısmı ihtiyaçlarını giderip hemen gemiye döner ve en rahat yerlere otururlar; bazıları adanın güzelliklerine kapılıp oyalanırlar, bu yüzden gemiye geç geldikleri için hem uygun yerler bulamazlar hem de adadan topladıkları çiçekler, kıymetli taşlar yolculuk boyunca başlarına dert olur. Bir grup ise gemiyi büsbütün unutarak tabiatın çekiciliğine kendilerini kaptırır ve geminin kalktığını bile fark edemezler; sonunda acılar içerisinde kıvranarak ölürler. İşte dünyanın çekiciliğine kapılarak ölümden sonraki hayatı unutanların akıbeti budur.
KİNDİ
“Hz. Ali’den:
“Ben Rasulullah (s)’ın şöyle söylediğini işittim:
“Haberiniz olsun bir fitne çıkabilir.”
Ben hemen sordum:
“Bundan kurtuluş yolu nedir ey Allah’ın Rasulü?”
Buyurdu ki:
“Kurtuluş Allah’ın Kitabı(na uymakta)dır. Onda sizden öncekilerin haberleri, sizden sonrasının haberleri mevcut. Ayrıca sizin ihtiyacınız olan hükümler var. O, hak ile bâtılı ayırt eden ölçüdür. Onda her şey ciddidir, gayesiz bir kelâm yoktur. Kim akılsızlık edip ona iman etmez ve onunla amel etmezse, Allah onu helak eder. Kim onun dışında hidayet ararsa Allah onu saptırır. O, Allah’ın sağlam ipidir. O, hik metli olan zikirdir, o dosdoğru yoldur...
O, öyle bir kitaptır ki, cinler işittikleri zaman şöyle demekten kendilerini ala madılar: “Biz etkileyici bir Kur’an dinledik. Doğru yola ile ten bu Kitab’a iman ettik...” (Cin, 72/1-2) Kim ondan haber getirirse doğru söyler. Kim onunla amel ederse ecre mazhar olur. Kim onunla hüküm verirse adaletle hükmeder. Kim ona çağrılırsa doğru yola çağrılmış olur.” (Tirmizi, Seva bu’l-Kur’an, 14, 2908)
