Nesrin Õzer

"Annem anlatmıştı," dedim. "İki köylü buluşup bir yere çömelmiş, tek kelime konuşmadan ayrılırken ne güzel vakit geçirdik, demişler."
Sayfa 411
Yunan trajedilerinin kadın kahraman afişleri. Her birine onların kahrını çekercesine bakıyor. Madea, Elektra, İphigenia, Kassandra. Erkeklerin tarihe geçme hırsını bilmelerine rağmen, onlara bağlılıklarının kurbanları. Güç budalası erkeklere eşlik eden kadınlar. Bugün de Amerikan taklidi first lady'ler kocalarının kollarında kameralara sırıtırken katliam ve savaşlara kadın desteği vermiş olmuyorlar mı? "Ben bu oyunu oynamayacağım," deyip, boşanan çıkmadı. Cahiller. Yunan trajedilerini bilseler belki kocalarının hırslarını körüklemezlerdi.
Sayfa 409
Boğaziçi Köprüsü'nden bir kıtadan diğerine otomobille ilk geçtiğimde, "Bedenim geçti ruhum arkada kaldı," demiştim. Varmak ile ayrılmak arasındaki fark.
Sayfa 406
Ne var ki Wilhelm Reich haklı çıktı: Asıl açıklanması gereken, neden aç insanların çaldığı ya da sömürülen adamın grev yaptığı değil, neden aç insanların çoğunun çalmadığı ve sömürülenlerin greve gitmediğidir.
Sayfa 395
Kelimelerin yokluğunda, tavşanlar, balinalar, kelebekler gibi birbirimizi sezgilerimizle daha iyi mi anlıyorduk? Kelimelerimizi çoğaltıp dünyamızı ayrıştırırken neler yitirdik?
Sayfa 371