Atiye
@Nevrahh
46 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Yine inanılmaz övülmüş bir kitap. Ne zaman böyle aşırı övülen bir kitap okusam sonuç hep hüsran oluyor benim hanemde. O kadar övülmüştü ki büyük hevesle başladım. Fakat çokta beğenemedim. Fonksiyonel tıpla ilgilenen bir psikiyatrist tarafından yazılmasından kaynaklı sanırım daha farklı bir dil bekleyerek daha derin bir okuma yapacağımı ve doyuma ulaşacağımı düşünerek başlamıştım hevesle. Fakat dil aşırı sade ve gündelik. Böyle olması anlamayı kolaylaştırıyor olsa da aynı zamanda konu çok basite indirgendiği için beklentimi karşılamadı. Ben biraz daha terimlerle anlatılan daha farklı örnekler ile açıklanmış okuması biraz daha zor bir kitap hayal etmiştim. Maalesef umduğumu bulamadım. Dili basit olsa da okurken beni oldukça sıktı. Belki de bu alanda çok fazla üst üste kitap okuduğum ve çok benzer örnekleri farklı üsluplarla okuduğum için.. Biraz zaman kaybı oldu ne yazık ki. Tavsiye midir ? Çokta değil. Olmasa da olurdu.
Atiye
Selamlar, Deniz Şimşek “ BİRİM” kitabını tavsiye ederim. Belki aradınız doyum ilk kitabında saklıdır :)
Reklam
Tek Kelimeyle Muhteşem!Edebiyat
Oğuz Aktürk Evet haklısınız. kitap önerisi için ayrıca teşekkür ederim🤗
YouTube kitap kanalımda Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ve diğer kitaplarını nasıl daha bilinçli okuyabileceğinizi anlattım: ytbe.one/nYN27KVPeFY
Yine bir Victor Hugo kitabı ve yine 10 üzerinden 10 değil de, henüz icat edilmemiş bir sayı sistemiyle birlikte sonsuz puan vermek istediğim bir kitap daha...
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Bazı yazarlar vardır ve siz o yazarların hiçbir kötü kitabı olmadığını bilirsiniz. Zamanla gelişen okurluğumuzun içgüdüsüyle birlikte böyle güzel yeteneklere de sahip olabiliyoruz. İşte bu yazarlardan biri kendi adıma net olarak 
Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; 
Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; 
Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz 
Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya 
Suç ve Ceza, 
Budala ve 
Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındaki
Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya Suç ve Ceza, Budala ve Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındakiAtiye isimli okura yanıt verildi
Atiye
Oğuz Aktürk Evet haklısınız. kitap önerisi için ayrıca teşekkür ederim🤗Tek Kelimeyle Muhteşem!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ve diğer kitaplarını nasıl daha bilinçli okuyabileceğinizi anlattım: ytbe.one/nYN27KVPeFY
Yine bir Victor Hugo kitabı ve yine 10 üzerinden 10 değil de, henüz icat edilmemiş bir sayı sistemiyle birlikte sonsuz puan vermek istediğim bir kitap daha...
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Bazı yazarlar vardır ve siz o yazarların hiçbir kötü kitabı olmadığını bilirsiniz. Zamanla gelişen okurluğumuzun içgüdüsüyle birlikte böyle güzel yeteneklere de sahip olabiliyoruz. İşte bu yazarlardan biri kendi adıma net olarak Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya Suç ve Ceza, Budala ve Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındaki
Victor Hugo’dur.
Victor Hugo kitaplarını okurken onun hakkında çok önemli bir gerçek fark ettim… Mesela kendisi bu kitabı o dönemdeki idam cezasını kaldırma konusunda etkili olabilmek için yazıyor; Notre Dame'ın Kamburu kitabını Fransa’nın kültürel mirasını korumak ve Notre Dame katedralini yıkımdan kurtarmak için yazıyor; Sefiller’i ise Waterloo Savaşı zamanlarındaki Fransa’nın toplum panoramasını dünyaya yansıtmak için yazıyor. Yani kendisi tam bir Fransa ve insan hakları savunucusu diyebilirim.
Bu kitabın detaylarına geçmeden önce size biraz Fyodor Dostoyevski’den bahsetmek istiyorum. Neden mi? Çünkü Dostoyevski bir idam mahkumuyken o zamanki Çar olan I. Nikolay tarafından affedilmeseydi, dünya Suç ve Ceza, Budala ve Karamazov Kardeşler gibi başyapıtların hiçbirini okuyamayacaktı.
Üstelik Dostoyevski, Victor Hugo’nun bu kitabını okuduktan sonra bizzat “Hugo'nun yazdığı her şey arasında kesinlikle en gerçek ve doğru olan kitabı” diye yazmıştır. Bu kitabın ne kadar önemli ve hayatın içinden bir kitap olduğunu bence şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.
Hazır Dostoyevski’den bahsetmişken size Budala kitabındakiAtiye
İdamı bir şölen gibi izleyen toplumu okumaya dayanamayıp yarım bıraktığım bir romandı😕 Bu incelemeden sonra tekrar okuma istediği hissetim.Teşekkürler
Şimdi kim bilir henüz okumadığım ve okusam hayatımı değiştirecek hangi kitaplar vardır dünyanın bir yerlerinde beni bekleyen…
Atiye
Mesela 
Atomik Alışkanlıklar Atomik alışkanlıklar.James Clear
Atomik Alışkanlıklar Atomik alışkanlıklar.James Clearmuhteşem bir kitap!Edebiyat
Oğuz Aktürk Öneri için teşekkür ederim değerlendireceğim🤗
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CqGQ-kdoRUQ
Hangimizin içinde bizi bizden uzaklara sürükleyen bir şeytan yok ki?
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlar kısmına bakabilirsiniz.
Sabahattin Ali'nin bugüne kadar okuduğum sadece birkaç kitabı olmasına rağmen onun kitaplarında fark ettiğim önemli bir yön var. Her yazar insanı nefreti, sevinci, arayışı, hüznü, dürtüleri ve diğer yönleriyle bütünsel olarak ele almayı başaramıyor. Ama Sabahattin Ali, kendi kurguladığı karakterlerle insana has dertleri okuruna net bir şekilde aktarabiliyor.
Bu kitap bana hangi kitabı hatırlattı dersiniz? Fyodor Dostoyevski'nin Karamazov Kardeşler kitabındaki Ivan Karamazov'un kendi şeytanıyla olan mücadelesini gördüm bu kitapta. Ivan sanki Türkiye'ye gelmiş, adını Ömer olarak değiştirmiş ve yepyeni bir çevre oluşturmuş gibi geldi. Ama değişmeyen tek bir şey vardı bu iki karakter için: İnsanın dünyada bulunuş biçiminden dolayı çektiği evrensel varoluş sıkıntısı.
Kitabı okurken aklımdan hep 
Ingmar Bergman'ın Persona filmindeki "Başkalarına karşı sen ile yalnızkenki sen arasındaki uçurum" repliği geçti. Ömer'in başkalarına karşı rol yaptığı Ömer ile kendi içiyle yaptığı diyaloglar arasında uçurum kadar fark vardı. Macide'nin de öyle. Keza bizlerin de... Zaten bu kitabı okuyan herkes kendisini ya Ömer ya da Macide gibi hissetmemiş midir?
Çünkü Ömer gibi ben de başkalarından çok kendimle konuşurum. Macide gibi ben de arkadaşlarımla konuşurken ortak bir nokta bulamamaktan şikayetçiydim, arkadaş çevremi değiştirdim. Bedri gibi ben de kafamdan bir türlü atamadığım insanlara sahiptim. İşte Sabahattin Ali bu yüzden Sabahattin Ali... Onun karakterlerinde
Fyodor Dostoyevski'nin Karamazov Kardeşler kitabındaki Ivan Karamazov'un kendi şeytanıyla olan mücadelesini gördüm bu kitapta. Ivan sanki Türkiye'ye gelmiş, adını Ömer olarak değiştirmiş ve yepyeni bir çevre oluşturmuş gibi geldi. Ama değişmeyen tek bir şey vardı bu iki karakter için: İnsanın dünyada bulunuş biçiminden dolayı çektiği evrensel varoluş sıkıntısı.
Kitabı okurken aklımdan hep Ingmar Bergman'ın Persona filmindeki "Başkalarına karşı sen ile yalnızkenki sen arasındaki uçurum" repliği geçti. Ömer'in başkalarına karşı rol yaptığı Ömer ile kendi içiyle yaptığı diyaloglar arasında uçurum kadar fark vardı. Macide'nin de öyle. Keza bizlerin de... Zaten bu kitabı okuyan herkes kendisini ya Ömer ya da Macide gibi hissetmemiş midir?
Çünkü Ömer gibi ben de başkalarından çok kendimle konuşurum. Macide gibi ben de arkadaşlarımla konuşurken ortak bir nokta bulamamaktan şikayetçiydim, arkadaş çevremi değiştirdim. Bedri gibi ben de kafamdan bir türlü atamadığım insanlara sahiptim. İşte Sabahattin Ali bu yüzden Sabahattin Ali... Onun karakterlerindeAtiye isimli okura yanıt verildi
Atiye
Oğuz Aktürk Öneri için teşekkür ederim değerlendireceğim🤗