"Arz, kayalar, denizler, hattâ parlak yıldızları, ve emelleri ve dehası veya bunaklığıyla, beşerin ruhu, cümleten, bütün asumanın göğsünde
kaybolmaya mahkûmdur."
Füsun'un fotoğrafını aşkla öptü ve ceketinin göğüs cebine dikkatle
yerleştirdi. Sonra bana zaferle gülümsedi. "Herkes bilsin, çok mutlu bir
hayat yaşadım."
Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığım
bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu anlarında hayatlarının o altın anını
"şimdi" yaşadıklarını içtenlikle (ve sık sık) düşünebilir ya da
söyleyebilirler belki, ama gene de ruhlarının bir yanıyla bu andan da
güzelini, daha da mutlu olanını ileride yaşayacaklarına inanırlar.