NuRuveyda
@NuRuveyda
Okuduklarım yolumu aydınlatırken okumadıklarım heyecanımı perçinliyor; okuma iştahımı artırıyordu... Ve tam olarak kafayı yememe milyonlarca kitap kalmıştı.
289 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Yüz buruşuğunun, göz altındaki her hangi bir çizginin, dudak kenarındaki bir kıvrımın, ne bileyim, konuşmadan evvel ki bir saniyelik bir tereddüdün, küçük bir el işaretinin, manasız ve ehemmiyetsiz bir bakışın, bir gülüşün, bir omuz düşüklüğünün bütün bir ömrü en ince, en karışık, en nüfuz edilmez taraflarından anlatacak birer emare, birer işaret olduğunu hiç düşündünüz mü?
Bu yaşadığım hayat, o kadar benim değil ki her hangi bir saatimde birisi gelip de bana, "Haydi kalk, sıran geldi, kendi kendin ol!" diye bağırsa sanki böyle bir şey mümkünmüş gibi inanıp koşacağım.
Bilmem sizde de böyle midir, yolculuk benim üzerimde daima iyi ve unutturucu bir tesir yapar. Izdıraplarımızın, üzüntülerimizin mekanla yahut hayatımızın tabii muhitiyle sıkı bir alakası olsa gerek. Bir muharririn dediği gibi, falan yerde en kesif şiddetinde olan bir acı iki yüz kilometre daha ötede ve başka insanlar içinde daha hafif ve daha kabil-i tahammül oluyor.
içimde, nefislerine karşı telafisi olmayan bir hata işleyenlerin duydukları en korkunç ve amansız bir azap vardı.