Varoluş kendini farklı haller ve formalarda deneyimliyor. Ama varoluş deneyiminde her hücre kendi cevabını bulmakla görevlidir. Mutlak doğru ilkel toplumların sandığının aksine tek değildir, çünkü evren daima görecelidir.
Ama aslında içte sürekli devam eden bir savaş varsa... varlık kendi ile savaşınca, aklındaki fikirler sürekli çarpışınca o zaman kolay olmuyor. Ne kadar elinden geleni yaparsa yapsın insanın kendi duvarlarını aşması zor, o duvarlar sadece beynimizde olsa bile. Demek istediğim şey, gelişmek o kadar kolay değil, dışarıdan direnç gibi gözüken şey içerideki yetersizlik duygusu olabilir ve bazen... bazı varlıklar için kendi ile daha da fazla mücadele değil, kendini anlama ve kabullenme gerekebilir.
Deneyimlediğim kadarıyla, insanın en belirgin özelliği, adaptasyonu. Bu özellik sizin hem gücünüz hem de zaafınız. Adaptasyonunuz sayesinde birçok durumda hayatta kalabiliyorsunuz, ama yine adaptasyonunuz sayesinde düzeltmeniz gereken birçok yanlışın içinde de rahatlıkla yaşayabiliyorsunuz. Yanlışlığı fark etmenize rağmen adapte olma haliniz, o yanlışı düzeltmek adına sırası gelen değişikliğe karşı direnç göstermenize yol açabiliyor. Alışıyorsunuz. Alışkanlıklarınız engelleriniz haline gelebiliyor.