Sҽɾƙαɳɳ
@Only__Human
𐰾𐰀𐰺𐰚𐰀𐰣 𐰇𐰣𐰀𐰞
~~••~~••~~••~~••~~~~••~~••~~••~~••~~
Bu dünyada bir izimiz kalacaksa İNSAN'a yakışır şekilde olsun, İNSAN'ca olsun...
Mesafenin önemi yoktur..
Burnunun dibinde olsa ne olacak?
Seni anlamıyorsa,
Ama birisi vardır ki dünyanın öbür ucunda
En ihtiyaç duyduğun anda,
İki satırıyla bile olsa,
Bir çırpıda yanı başında..
Mesafe uzaklıklarda değil,
Mesafe fedakarlıkta!
Özdemir Asaf
Özdemir Asaf
Sҽɾƙαɳɳ
Anlamak, anlaşılmak önemli, hem de çok...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
1. 
Ötekini Kovmak
2. 
On Gece Rüyası
3. 
Üç Kız Kardeş
4. 
Siyah Beyaz Tabletler
5. 
Yüz Elbisenin Sırrı
6. 
Bağlanma
7. 
Hiç Kimse
8. 
Meczup
9. 
Kum ve Köpük
10. 
Kappa
11. 
Saklı Kalan
12. 
Norveç Masalları
13. 
Riyazü's Salihin 3. Cilt
14. 
Yatılı Okulda Mükemmel Bir Gün
15. 
Aylardan Kasım Günlerden Perşembe
16.
Ötekini Kovmak
2. On Gece Rüyası
3. Üç Kız Kardeş
4. Siyah Beyaz Tabletler
5. Yüz Elbisenin Sırrı
6. Bağlanma
7. Hiç Kimse
8. Meczup
9. Kum ve Köpük
10. Kappa
11. Saklı Kalan
12. Norveç Masalları
13. Riyazü's Salihin 3. Cilt
14. Yatılı Okulda Mükemmel Bir Gün
15. Aylardan Kasım Günlerden Perşembe
16.Sҽɾƙαɳɳ
Her güne 1 kitap. Zor ve takdir edilesi bir performans...👍📚
Günümü güzelleştiren kargo 🥰
Kitaplığımın süsü yeni ürün kitap okuma sayacı 🥰💜
Sҽɾƙαɳɳ
Güzel ve faydalı görünüyor. ;))
“Kültür insanın okuduklarını unuttuktan sonra kalan şeydir,” diye bir cümle okudum gçenlerde…
Bu cümlenin içine ilk düştüğümde tuhaf bir ferahlık dolaştı içimde. 🙈
Çünkü ben hep okuduklarım aklımdan uçup gidiyor diye üzülürdüm. Bir kitabı kapatınca karakterlerin sesleri azalıyor, cümleler silikleşiyor, sayfalar karanlık bir sokağa karışıp gidiyordu zamanla aklımda.
Sanki bende bir eksiklik varmış gibi…
Sonra fark ettim ki mesele zaten o değilmiş. Kitap dediğin şey hafızaya kazınmak için değil, insanın içine sızmak için varmış. Meğer unuttuğumu sandığım ne varsa, aslında içimde başka bir yere yerleşiyormuş…
Bir kelimenin rengi oluyor, bir bakışın buğusu oluyor, bir cümlenin sessizce kurduğu dirayet oluyormuş aslında bende.
Ve insan; ansızın, bir sohbetin arasında ya da bir akşam kahvesinin kokusunda, o okuduklarının ruhuna değdiğini hissedince anlıyormuş “unuttuğunu sandığı” şeylerin hâlâ aklının biryerlerinde yaşadığını.
Belki de kültür dediğimiz şey tam olarak budur: Hafızanın gücü değil, ruhun işçiliği. Kapanmış kitapların bziim içerimizde açtığı küçük pencereler var.
Ve ben şimdi biliyorum… Okuduklarımı unutmak değil mesele, bir yerlerde bende iz bırakıp bırakmadıkları önemli olan.
Ben izlerin peşindeyim okurken aslında. Okul öncesi kitaplar, gençlik serileri, dergiler , klasikler, romanlar … hepsini okuyor inceliyorum .
Ve artık zamanla unutuyorum okuduğum kitapları diye üzülmüyorum . Çünkü insanı insan yapan şey, hatırladıkları değil; unuttuklarından geriye kalanlar diyorum ben de artık. ☺️ sevgiyle kalın… Vesselam… ✍️
Sҽɾƙαɳɳ
Bunu ben de düşünürüm bazen, o kadar okuduğumuz kitaplar var. Belki okuduğumuzu bile unuttuğumuz kitaplar... Mesele her okuduğunu biriktirmek değil, zihnin; kelimeleri süzdüğünde sende kalan anlamları olduğunu bilmekmiş aslında. Bunu da bu yazı da bir kez daha görmüş oldum. Okumanın boşa olmadığını, insanın varoluşu ve yaşaması için gerekli olduğunu bir kez daha hatırlattığın için teşekkürler... :)
“Kitaplarımı okuyacağım, kahve içeceğim, müzik dinleyeceğim ve kapıyı kilitleyeceğim.!”
J. D. Salinger
J. D. SalingerSҽɾƙαɳɳ
+1