Aklına nana’nın bir keresine söylediği şey geldi; her bir kar tanesinin dünyanın her yerinde haksızlığın uğrayan bir kadının
Ağzından dökülen bir ah olduğunu.
Bütün bu iç geçirmeler
Gökyüzüne yükseliyor , bulutlar halinde toplanıyor , sonra minicik parçalara bölünüp
Sessizce aşağıya , insanların üstüne yağıyordu.
Bizim gibi kadınların neler çektiğinin göstergesi , demişti.
Başımıza gelen her şeye sessizce nasıl katlandığımızın…
Sen sevgiline ne verebilirsin sanki ?
Kalbimi mi peki ikincisine ? Gene mi o ?
Üçüncüye dördüncüyedemi o ?
Atma be adaşım.
Kaç tane kalbin var senin?..