Cem
@Rogojin
Ekşi sözlük/rogojin
Şu anda okuduğu kitaplar
Chevy Stevens'ın üçüncü kitabı Always Watching, yazarın ilk kitabı ve başyapıtı olan Obsesif adıyla türkçeleştirilmiş Hâlâ Kayıp-Still Missing kitabında sessiz bir dinleyici olarak karşımıza çıkan -çünkü kitabın anlatıcısı her şeyi ona anlatıyordu - Psikiyatrist Nadine'in başına gelenleri anlatan ortalama bir çalışma.
Psikolojik gerilim yazarları doğal olarak kendileri için klişe olan birçok ögeyi kullanmak zorunda: cinayetler, sırlar gizemler, geçmişle hesaplaşma ...vd. burada da yazarın kronolojik olarak 3. kitabı olan bu çalışmada kaleminin gücünün tükendiğini görüyoruz. Çok fazla olumlu şeyi söylemem mümkün değil, insanın ilgisini çekemeyen, okuru içine alamayan bir konu ve onun son derece olağan ve sıradan bir şekilde işlenişi çok çok iyi bir eserini önceden okuduğumuz yazarın ister istemez notunu kırmamıza yol açıyor. Ancak yabancı yazarlara ve onların yazdığı kitaplara baktığımda, özellikle de psikolojik gerilim türü ile ilgili kitaplar yazan yazarlardan bahsediyorum, bu yazarların çok yeni, çok farklı bir şey yazması zor. O yüzden yapabilecekleri tek şey, aslında yazdıkları ve aslında klişe bile olabilecek şeyleri daha derinlemesine yazarak daha psikolojik derinliği olan karakterler yaratabilmek olmalı. Ancak burada kolaya kaçmak gibi bir çözüm var. Birbirine benzeyen, birbirini belki de taklit eden yüzlerce binlerce hikaye arasında Chevy Stevens da doğal olarak klişe şeyler yazmak dışında bir şey bulamazdı. Benim anladığım kadarıyla bu türde kitap yazan yazarlar kendi yazarlıkları ile ilgili galiba tematik ögeler kullanarak diğer yazarlardan farklılıklarını belli ediyorlar. Meselâ bu yazarın temel meselelerinden bir tanesi, sağlıksız anne kız ilişkileri. Okuduğum 3 kitapta da aile olamamış insanların bunun bedelini ödemeleri veya başkalarına ödetmeleri gibi
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Chevy Stevens'ın çok iyi bir yazar olduğuna kanıtlamak için yazarın Türkçeye çevrilen kitaplarından sadece obsesif adlı eserini okumak bile yeter. En iyi ilk roman ödülünü de alan Obsesif dört dörtlük bir psikolojik gerilim örneğiydi ve daha da önemlisi; psikolojik gerilim türünün klişelerinden kendine sığ bir kitap çıkarmak varken tam tersine baş karakterini mümkün olan en zorlayıcı psikolojik derinliklere kadar götürüyordu. Bunun sonucunda da kitap kendisinden beklenmeyecek kadar nitelikli bir çıtaya yükseliyordu.
Yazardan okuduğum ikinci kitap "O Gece", ilk kitabın altında kalmayan dört dörtlük bir çalışmaydı.
Elimde aslında yazarın Türkçeye çevrilmiş bir kitabı daha var, ama ben nedense onu okumak istemedim ve henüz Türkçe'ye çevrilmemiş başka bir kitabını okudum.
"Karanlık Yollar", Chevy Stevens'ın iyi bir yazar olduğunun üçüncü kanıtı. Okuduğum 3 kitabında da kadın karakterlerini kendilerini oldukça zorlayıcı psikolojik ve fiziksel koşulların içerisine sokan yazar, bu psikolojik ve fiziksel engellerin ve zorlukların içerisinden güçlenen karakterler çıkartıyor. Bu kadınlar kendi kimliklerini ezen, istismar eden yok eden bu engellerle ve zorluklarla başa çıkmaya çalışırken hem kendilerinin o güne dek bilmedikleri yönlerini keşfediyor, hem de kendilerini yeni durumlara ve yeni koşullara adapte ediyorlar. "Karanlık Yollar", kitabın son sözünde yazarın açıkladığına göre aslında gerçekten yaşanan cinayetlerin bir hikâyesi. Kanada'da Kızılderili ailelerin başlarına gelen, katillerin hiç bulunamadığı ve otobanda yaşanmış birçok cinayetin hikâyeleştirilmiş hali. Ancak yazar amacının hikayeleri birebir anlatmak değil hikayeleri hatırlatan bir hikaye anlatmak olduğunu belirtiyor. Kurbanların ailelerinin üzülmemesi için de olayların yaşandığı yerleri değiştirmiş ve
Chevy Stevens'tan okuduğum ikinci kitap en az yazarın ilk kitabı , ayrıca en iyi ilk roman ödülü de almış "Obsesif" kadar iyi bir çalışma.
Chevy Stevens'ı da artık Linwood Barclay kadar ciddiye alıp izlemek, okumak şart. Tabii elimde bir kitap daha var, o kitabı okuduktan sonra daha net bir sonuca da varırım.
Kitabı beğendim, evet. İki kitapta da yazarın hayatı darmadağın olmuş insanların hayat hikâyeleri içerisinden, dünyadaki onca kötülüğe rağmen var olmaya çalışan, güçlenmeye kararlı insanlar çıkarmasını beğendim. Stevens detaylı ruh halleri, karakterinin iç dünyasını ve onun etrafında dönen dış dünyayı olay bolluğu ile çok güzel anlatıyor. Bu detaylar anlatımı kesinlikle zenginleştiriyor. Aslında, iki kitapta da yazar edebiyata ait bir alana girerek kalemini orada kullanıyor. psikolojik gerilim türünün olmazsa olmazları denebilecek çeşitli klişeler bile fazla sırıtmıyor burada, olsa olsa bu klişelere mahcup bir gülümsemeyle bize bakıyorlar denebilir.
Ancak Chevy Stevens, bir çok psikolojik gerilim yazarının yapamadığını başarıyor. İki kitapta da gördüğümüz derinlik, yazarın olay kurma, karakter oluşturma ve her şeyi daha gerçekçi bir hale getirme yeteneğinin raslantı olmadığına ikna ediyor. İki kitaptaki kadın baş karakterler hayatlarını darmadağın eden olaylar içerisinde çok büyük üzüntü ve acılarla başa çıkmaya çalışarak değişiyor, güçleniyorlar. her iki kitapta da anne karakterlerinin duygusal küntlükleri, babaların ya pasif ya da fazlasıyla yetersiz olması dikkat çekiyor. Bu iki kitap bir anne kız yüzleşmesi bir yandan da.
Chevy Stevens'ın bence en zorlandığı yer, kitapların finalleri. Kitaplar yüklü olduğu ve duygusal anlamda ve olay çokluğu anlamında yazar elinden geleni yaptığı için bu finallerin daha etkileyici olmasını beklemek kaçınılmaz, ancak bu
