Mutluluk, bir acının bilincine varıp da onu dönüştürmektir.
Yaşamın sonsuzluğunda karar kılan bir umuda
Sevgilinin boynuna dokunduğunda duyulan ürpertidir.
Öpülen ilk dudak, içilen ilk sigaradır belki..
Denizden yükselen kokudur sabah karanlığında
Kabullenmektir yani yaşamı, acısı ve sevinciyle aynı boyutta.
Yalnızca yaşamaktır belki de, kim bilir ...
HERKES ÇEHOV'LA TANIŞMALI!
Çünkü Çehov'u okuduktan sonra insanlara ve gerçek hayata başka gözlerle bakarsınız. Son derece basit insan ilişkileri Çehov sayesinde çok renkli görünür gözünüze. Eserleri size "hayata Çehov filtresi ile bakma" kabiliyeti bahşeder ve gözlemleriniz anlam kazanır. İnce detayları kıvrak bir şekilde ifade eder. Klişelerden uzaktır, asla ders verme amacı gütmez. Bağışlama yeteneği çok kuvvetlidir ve hiçbir şekilde hüküm giydirmez. Eserlerinde iyi ve kötü insan yoktur, hayatı bir kader gibi kabulleniş ve hınzırca bir bakış açısı vardır. Önemsizmiş gibi görünen sıradan bir hayatı anlamlı olarak sunabildiği için okurunu zenginleştirir, gözlem gücünü keskinleştirir ve hayata daha şefkatli gözlerle bakabilme alışkanlığı kazandırır. İnsan ruhununda ve hislerinde tanımlanması/anlamlandırılması zor olan bölgelere basit ve kıvrak bir şekilde girer. Hikayelerinin kurgusu ve finalleri sadeymiş gibi görünse de, bir çehovyen olduğunuzda o güçlülüğü rahatlıkla idrak edersin.
Modern (durum öyküsü) öykücülüğün kurucusudur. En sevdiğim eserleri ve alıntılar:
Martı
Paranın ne önemi var! İnsan fakirken de mutlu olabilir. (syf. 9)
Hayatımı daima yerde sürünen bir elbisenin eteği gibi sürükleyerek taşıyorum. Çoğu zaman yaşama isteğim bile yok. (syf. 35)
Altıncı Koğuş
Bence kitaplar notaya, sohbet ise şarkı söylemeye benziyor. (syf. 22)
En acı ve kırıcı olan şey, bu hayatın acılara karşılık olarak mükâfatla sona ermemesi. (syf. 63)
Vişne Bahçesi
Şu dünyada her şeyin bir sonu var. (syf. 86)
Yaşam geçip gitti, hiç yaşamamışım gibi. ( syf. 96)
Hayatım
Her şey geçer - İnsan üzüldüğünde bu kelimeler onu neşelendirir, neşeli olduğunda ise bu sözler onu üzer.
Bu hayattaki bütün kötülükler bana kalırsa can sıkıntısından, manevi boşluktan geliyor. (syf 45)
Kara Keşiş
İnsanın aklı