Salamlar. Daha bir yeraltı ədəbiyyatının sonuna gəldik. Sonu olmayan başlanğıca. İlk Yeraltı ədəbiyyatı ilə tanışlığım Kinyas ve Kayra'dan başladı və hələdə davam edir. O kitab qarşıma çox çıxdı. Facebook'da, filmə baxanda, kiminin isə əlində. Maraq doğurdu. Aldım oxudum. (Onda hələ təzə təzə başdıyırdım kitab oxumağa). Hələ də yadımdadı ilk dəfə oxuyanda öz-özümə dedim. Bu nə yazıb, Mən nə oxuyuram. Hardasa 50-60 səhifə oxudum. Atdım qırağa. Üstündən 10-15 gün keçdi. Birdə başladım oxumağa. Artıq oxuyanda hər bir cümləsi məni cəlb edirdi. Onda bildim ki, yeraltı nədir. Qismət olarsa birdə oxuyacam.
Nəysə Bu gün ki kitabımız Kinyas ve Kayra olmasa da onun qədər dəyər verdiyim Ziyan'dır. Hakan Günday bəy digər əsərlərində olduğu kimi bu əsərində də həyatın sərt üzünü, görünən və görünməyən tərəflərini qeyd edir.
Bu kitabın həyatımda yeri çox əzizdir. Kitabın mövzusu məcburi hərbi xidmət keçən bir əsgərin ağrılı acılı günlərindən və xəyali obraz kimi qarşısına çıxan Ziya Hurşitdən bəhs edir. Xidmətdən qayıtdıqdan sonra bu kitabı alıb oxuduğuma dair söz vermişdim. Və sözümün üstündə durdum. Gec olsada oxudum. Və kitabın sonunda belə bir cümlə çox diqqətimi çəkdi. "Şu an donarak ölmekte olan Mehmetçiklerimize buradan kucak dolusu sevgiler...
Bilmirəm niyə bu qədər yeraltı ədəbiyyatını bu qədər sevdim. Bəlkə də yeraltını görmək üçün. Görünməyəni görmək üçün...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Korkmamalıyım. Korku akıl katilidir. Korku toptan yok oluşu getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Üzerimden ve içimden geçmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiği zaman, geçtiği yolu görmek için iç gözümü
ona çevireceğim. Korkunun gittiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım."