Ona hiç gerçekten bakmadın Minel...Kitap Alıntısı
"Bakma öyle, Korel, Bana vazgeçiyormuş gibi bakma, ilk defa böyle bakıyorsun. "
"Hayır, sen bana ilk defa gerçekten bakıyorsun"
Ah be Korel ErezlimKitap Alıntısı
... Fakat bir kez olsun, bu hayatta bir kez olsun, Korel'in Minel'i kadar, Minel'in Korel'i olmayı görmek isterdim.
Saçların yandığım ateş, elmasların yolumun ışığı, ellerin korkularım, zihnin hapisanemdi.
Ve kalbin...
Senin kalbin benim kıyametimdi.
Günlerden 2 Ağustos'tu, Korel Erezli bir zehirle kendini öldürmüştü, onunla beraber ben de burada ölmüştüm; yaşamaya devam edecek olan tek şey, benim vücudumdu. Ruhum ise onunla beraber elinde sakladığı, çocukluğundan kalma o bilyeyle uçurumun kenarından atlamıştı.
Korel öldü, o öldü...Kitap Alıntısı
O papatyalar da solmuştu, biliyordum. Kimse Korel'in mezarına gidip o papatyaları sulamazdı ki.
Korel'in mezarı kupkuruydu, biliyordum; kimse onun mezarına gidip ağlamazdı çünkü o yapayalnızdı.