Arif Er
@Sarimsi_50
KTÜ
YÜ-YL
İstanbul
58 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
“Bazı şiirler okunmaz; insanın içine yerleşir. Göğe Bakma Durağı tam olarak böyle bir şiir.”
Göğe Bakma Durağı, yalnızca bir şiir kitabı değil; insanın içindeki yorgunluğu, sevgiyi ve kaçma isteğini sessizce anlatan bir durak gibi. Turgut Uyar’ın dili bazen çok sade, bazen karmaşık ama her zaman insanın içine dokunan bir samimiyet taşıyor.
Bu kitapta aşk büyük cümlelerle anlatılmıyor. Daha çok geceye bakarken hissedilen bir eksiklik, bir omuza yaslanma isteği ya da birlikte susabilmenin huzuru gibi… Şiirler bağırmıyor; fısıldıyor. Ve belki de bu yüzden daha derin hissediliyor.
Kitabın en etkileyici yanı şu:
Turgut Uyar, sıradan bir anı bile şiire dönüştürebiliyor.
Bir gökyüzü, bir sokak, bir sessizlik… Hepsi insanın içinde uzun süre kalan duygulara dönüşüyor.
Göğe Bakma Durağı, hızlı okunacak bir kitap değil.
Bazı dizelerde durmak, hatta yalnızca bir cümleyi tekrar tekrar düşünmek istiyorsun.
Çünkü kitap bitince geriye yalnızca şiirler kalmıyor;
bir gece hissi, bir özlem ve gökyüzüne bakma isteği kalıyor.
Reklam
“İnsan kendini yetiştirmeden dünyayı anlamaya kalkarsa, kaybolur
Bir Ömür Nasıl Yaşanır, yalnızca bir hayat tavsiyeleri kitabı değil; nasıl düşüneceğimizi, nasıl öğreneceğimizi ve bir ömrü nasıl anlamlı kılacağımızı anlatan bir rehber gibi okunuyor. İlber Ortaylı bu kitapta büyük ideallerden çok, insanın günlük hayatında kurması gereken zihinsel disiplini ve kültürel merakı vurguluyor.
Kitabın en çarpıcı yanı, hayatı romantize etmemesi. Aksine çok net bir gerçeği hatırlatıyor:
Bir insanın kendini yetiştirmesi tesadüf değildir; bilinçli bir çabanın sonucudur.
Okumak, gezmek, merak etmek ve sürekli öğrenmek… Yazar, bunları birer tavsiye değil, neredeyse bir yaşam zorunluluğu olarak anlatıyor.
Sayfalar ilerledikçe şunu fark ediyorsunuz:
Bir ömür uzun olabilir ama anlamlı olması için emek gerekir. Bilgiye, kültüre ve deneyime yatırım yapmayan bir hayat kolay geçebilir ama derinleşmez.
Bu yüzden Bir Ömür Nasıl Yaşanır, hızlı okunup bırakılacak bir kitap değil.
Bazı cümlelerde durup düşünmek, hatta kendi hayatına dönüp bakmak istiyorsun.
Çünkü kitap bitince geriye tek bir soru kalıyor:
Gerçekten yaşadığımız bir ömür mü kuruyoruz, yoksa sadece zaman mı geçiriyoruz?
Allah rahmet eylesin İLBER HOCAM...
Bir Ömür Nasıl Yaşanır? 
İlber Ortaylı
Bir Ömür Nasıl Yaşanır? İlber OrtaylıBu kitap hayvanları anlatmaz; insanı ifşa eder.1000Kitap
Hayvan Çiftliği, masal kılığında yazılmış bir iktidar teşhisidir. George Orwell, birkaç hayvanın hikâyesi üzerinden gücün nasıl doğduğunu, nasıl değiştiğini ve en sonunda nasıl yozlaştığını gösterir. Anlatım sade görünür ama söyledikleri son derece serttir.
Romanın en rahatsız edici tarafı şudur:
Kötülük bir anda gelmez.
Yavaş yavaş, alkışlarla ve çoğu zaman “iyilik” adına yerleşir. Kurallar değişir, hafıza silinir, kelimeler anlamını kaybeder.
Bu kitapta asıl suçlular sadece yönetenler değildir. Sorgulamayan, unutan ve tekrar edenler de bu düzenin sessiz ortağıdır. Orwell, okuru taraf tutmaya değil, kendini sorgulamaya zorlar.
Hayvan Çiftliği, bir çırpıda okunur ama kolay sindirilmez.
Çünkü bitirdiğinizde şunu fark edersiniz:
Bu çiftlik çok tanıdık. 
Hayvan Çiftliği 
George Orwell
Hayvan Çiftliği George Orwell“İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir; asıl olan göze görünmez.”
Küçük Prens, çocuklar için yazılmış gibi görünen ama en çok büyüyenleri yaralayan bir kitap. Sayfalar ilerledikçe anlıyorsun ki anlatılan bir gezegenler yolculuğu değil; insanın kendi içine yaptığı sessiz bir yolculuk.
Saint-Exupéry, bu masalda sayılarla yaşayan yetişkinlerin dünyasını, kalbiyle görebilen bir çocuğun gözünden anlatır. Sorular basittir ama cevapları ağırdır. Çünkü bazı gerçekler büyüdükçe zorlaşır.
Kitap boyunca sevmenin, bağ kurmanın ve sorumluluk almanın anlamı fısıltıyla öğretilir. Kimse bağırmaz, kimse ders vermez. Ama her cümle, insanın içinden bir şeyi usulca alıp yerine bırakır.
Küçük Prens, bitince kapanan bir kitap değildir.
Bir cümlesi kalır, bir sessizliği kalır, bir de içimizde hâlâ yaşayan o çocuk…
Belki de bu yüzden her okunuşunda başka bir yerinden acıtır.
Küçük Prens 
Antoine de Saint-Exupéry
Küçük Prens Antoine de Saint-Exupéry
YANLIZLIKTA DÜŞÜNMEYE MECBUR KALMAK1000Kitap
“İnsanı asıl yıkan şey yalnızlık değil; yalnızlıkta düşünmeye mecbur bırakılmasıdır.”
Satranç, bir oyun kitabı değildir. Taşlardan, hamlelerden ya da kazanmaktan çok; insan zihninin sınırlarını anlatır. Stefan Zweig bu kısa ama yoğun metinde, aklın ne kadar güçlü olduğu kadar ne kadar kırılgan olabileceğini de gösterir.
Roman boyunca satranç bir araçtır. Asıl anlatılan; baskı altında kalan bir zihnin, hayatta kalabilmek için düşünceye tutunması ve zamanla bu düşüncenin bir kurtuluş olmaktan çıkıp işkenceye dönüşmesidir. Okur fark etmeden, oyunun değil insan psikolojisinin içine çekilir.
Kitabın en sarsıcı yanı şudur:
Zeka her zaman bir avantaj değildir.
Kontrol altına alındığında ya da tek bir noktaya sıkıştırıldığında, insanı yücelten değil; parçalayan bir güce dönüşür.
Zweig’in dili sade ama keskindir. Tek bir cümleyle insanın zihninde uzun süre yankı bırakmayı başarır. Satranç masası, bu romanda bir mekân değil; bir ruh hâlidir.
Satranç, kısa sürede okunur ama etkisi uzun sürer.
Bitirdiğinizde satranç düşünmezsiniz;
insanın düşünmeye ne kadar dayanabileceğini düşünürsünüz. 
Stefan Zweig 
Satranç
Stefan Zweig SatrançReklam