...Sibel...

Beyaz Adam
Beyaz adam  küçücüktü ilk geldiğinde  ve oturmaktan  bütün kemikleri sızlıyordu  büyük teknesinde Beyaz adam  kızılderililerin sunduğu yiyeceklerle beslenip  topraklarına uzandığında büyüdü  bulutlar arasında  barış içinde yaşayan  manitu yerine  tapmamızı istediği de  işkence görüp  çarmıha gerilen  bir ölüydü Beyaz adam  özgürlük adına  dev bir kadın heykeli dikti  doğu denizinin kıyısına  ve her gece  altında dans ettiğimiz yıldızları  bayrak diye tutsak etti  bir bez parçasına Beyaz adam  özgürlük gibi adaleti de  bir kadın heykeliyle simgeledi  ama elinde terazi tutan 
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rüzgar
Bayrakları birbirine  benzemese de ülkelerin  bir ağızdan söyledikleri  barış ezgisini yankılatır rüzgar  direklerine çarpan  iplerinin Savaş alanında  silahların sustuğu saatlerde mektup yazacak  bir ailesi olmayan askerin  yaptığı kağıt gemiyi yüzdürür arkadaşının kan  gölünde Karıştırır martıların oyununa  çocukların getirilmemesi  rica olunan davetiyelerin  arkasına yazarak  Galata Kulesi'nden  attığımız son sözlerini erdal eren'in Usulca siler  patika yollardaki nal izlerini ve açıp pencereleri korkutur aniden  tanrıça heykeliyle sevişen 
Şiir
Devrim
Temiz kalan tek yerdir devrim bütün bir yıl kirlenen duvarda ama görebilmek için asıldığı çividen indirilmelidir yaprakları biten takvim Zorbalara direnmektir devrim bir çocuğun annesinin çantasından aldığı paraları altına gizlediğini söylememiştir dövülen hiçbir halı İçinde yaşamaktır devrim dikiş kutusunun ve topluiğneler gibi bir arada olmayı gerektirir karşı koyabilmek için zulmüne makas denilen patronun Gece ışıklar arasında koşmaktır devrim ateş böceklerini yakalamak isteyen çocukların peşine takılır gün gelir yanıp sönen mavi ışıkları polis arabalarının Kağıt bir gemidir devrim bütün gemiler hurdaya çıksa da sonunda
Şiir
Denge
Sizin alınız al inandım  Sizin morunuz mor inandım  Tanrınız büyük amenna  Şiiriniz adamakıllı şiir  Dumanı da caba  Bütün ağaçlarla uyuşmuşum  Kalabalık ha olmuş ha olmamış  Sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum  Ama sokaklar şöyleymiş  Ağaçlar böyleymiş  Ama sizin adınız ne  Benim dengemi bozmayınız Aşkım da değişebilir gerçeklerim de  Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı  Yangelmişim diz boyu sulara  Hepinize iyiniyetle gülümsüyorum  Hiçbirinizle dövüşemem  Benim bir gizli bildiğim var  Sizin alınız al inandım  Morunuz mor inandım  Ben tam kendime göre  Ben tam dünyaya göre  Ama sizin adınız ne  Benim dengemi bozmayınız
Göğe Bakma Durağı
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar Şu aranıp duran korkak ellerimi tut Bu evleri atla bu evleri de bunları da Göğe bakalım   Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım İnecek var deriz otobüs durur ineriz Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım