"Ben hiç böylesini görmemiştim/ vurdun, kanıma girdin. İtirazım var."
Kitabın sonlarına doğru geldikçe "ulan acaba devamını okumasam mı" diye düşünmüştüm. Bir insan kitabın sonuna gelmekten korkar mı demeyin. İnanın korkuyor. Uzun bir süre iç sesimle savaştıktan sonra yenildim ve kitabı bitirdim. Ardından özellikle Hikmet'ciğim Benol'dan kaynaklanan ve haftalarca süren düştüğüm o boşluğu size anlatabilmek için "on bin kitap okumuş olmayı isterdim." Dahası bu sebepten Atay'a bir miktar kırgınım halâ. Ne vardı kelimelerin arasına girip ",Hikmet ben seni anlıyorum" diyebilseydim. Tehlikeli Oyunlar fevkalade başkaydı benim için. Ben hiç böylesini görmemiştim!
"Kaybolmak istemiştim bir zamanlar
Kapının arkasında yokum demiştim
Ve divanın altında da.
Bulamazsınız ki artık beni,
Hayatın ortasında.
Kaybolmak istemiştim bir zamanlar
Beni kimse bulamazdı
Tanrı’nın arkasına saklansam.
O Kocamandı, en kocamandı o.
Bir kız çocuğunun hayalleri kadar. "