Beləcə gedəydik, çıxıb gedəydik,
İkimiz hardasa gözdən itəydik.
Nə sən deyərdin ki, gecdi, get artıq,
Nə mən deyərdim ki, dayan azacıq.
Nə səndən “hardasan” soruşaydılar,
Nə mənim işimə qarışaydılar.
Yenə danışaydın, yenə güləydin,
Mənim gözlərimdə güzgülənəydin.
Sən dərsdən qalaydın, mən işdən, ancaq,
Dərsdə də, işdə də hamıdan qabaq.
Sənin qiymətini tez yazaydılar,
Mənim maaşımı düz yazaydılar.
Dünya bir azacıq nağıllanaydı,
İşıqlar yerdə yox, göydə yanaydı.
Biz yerdə itəydik, ruhu, fikri sən,
Eh… göydən üç alma düşür deyəsən.
Nəriman Həsənzadə - Nağıl…