Bu kitap şehirler ülkeler günler geceler ve bitmek bilmeyen aylar gördü elimde en uzun kalan kitaplardan birisiydi kendini arayan insan kitabı benim de kendimi aradığım süreci ve o dönemi kapsamakta olup hala aramaya devam ederek kitabı sonlandırıyorum…
Şimdi açsam pencereyi beklesem,
Sen gelsen,
Olmaz ya hani geliversen…
Hiç bir şey sormasan,
Hiç bir şey söylemesen,
Sussam,
Sussan,
Sussak…
Susuşların anlattığını dinlesek.
Sırt sırta otursak,
Katılasıya ağlasak,
Sormasak birbirimize sebebini…
Sarılsam,
Sarılsan,
Sarılsak…
Ve yine hiç bir şey konuşmasak.
Ama anlasak.
Ne vardı sahi,
Olmaz ya,
Hayal ya,
Hani diyorum olsa ne vardı…
Cemal Süreya
Bizler bir şeyi arzularken onun iyi olduğuna hükmettiğimiz için arzulamayız, tam tersine o şeyi arzuladığımız için ona iyi deriz; dolayısıyla kaçındığımız bir şeye de kötü deriz. O halde her birimiz neyin iyi, neyin kötü olduğuna ve neyin daha iyi, neyin daha kötü olduğuna ve de neyin en iyi, neyin en kötü olduğuna kendi duygularımızla karar veriyoruz, yani salt kendi bakış açımızla bir değerlendirme yapıyoruz.