İçimde babamdan kalma bir hece,elimde üçtelli bağlaması, başımı çevirip bizi Arguvan götürecek şişli yola, yaklaşan kışa ve sanki o an Kars'ta değil de,yıllar önce Arkanya çarşısında hemen önümde el ele yürüyen o babayla küçük oğluna baktım son kez.
Kapı çalındı.Bir teslimatcı leylak ve güllerden kocaman bir buketi kollarıma bıraktı.Üzerinde bir not vardı:"İyi ki doğdun.Maurice."Kapı kapanır kapanmaz gözyaşlarına boğuldum.