İnsan "yapmalıyım" dediğinde, sevgi onu ısıttığında, yükseklerden kendisine seslenildiğinde iyi ve ulvi işleri seçtiğinde, yüce akıldan gelen derin nağmeler ruhunda gezinir. Sonra ibadet edebilir insan ve ibadetiyle gelişir. Zira asla bu duygudan geri kalamaz. Ruhun en yüce tezahürlerinde doğruluk asla yenilmez, sevgiden asla vazgeçilemez.