Rümeysa Yıldız
@Solonero28
DEÜ Psikoloji
23 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Karanlığın GözleriŞiir
Ne dedimse inanma
Seni değil kendimi aldatıyorum
Sen istediğin kadar varlığın ta kendisi ol,
Ölümsüzlüğün ta kendisi
Ben günden güne yok olmaktayım
Bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
Anlamıyor musun?
Gökyüzü güneş olsa
Sensiz karanlıktayım.
Şimdi bir derin mavide akşam oluyor
Gök mavi, deniz mavi
Mor dağlar, yeşil ağaçlar
Bozuk düzen mavi gecelerden sesleniyorum sana
Ne opera aryaları
Ne beşinci senfonisi Beethoven'ın
Bir yalnızlık marşıdır çalınıyor uzakta
Gün ışığı arkamızda kaldı bak
Tan yerinde unuttuk gözlerimizi
Gel artık, hayata yeniden başlayalım.
Gel artık, bu mavilerde kimseler görmez bizi
İnsanları yalan söyledikleri zaman dinlemeyi severim. Olmak istedikleri ama olamadıkları 'kişiyi' anlatırlar.
Acelem yok benim, biliyorsun. Bir gün sana dünyada dayanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim.
...Çünkü devrimler bizim milli karakterimizdir. Çünkü devrimler ulusumuzun özünden çıkar. Ve o ulusun öz yapısını değiştirir. Değişen öz yapı, yeni devrimleri özler. Yeni devrimler de değişmiş olan bu öz yapıyı yeniden değiştirir. Bu nedenle devrimler süreklidir.
