Serkan
@SrknSlmn
Uçuş boyunca amcamın sesi çınlıyor kulağımda:
“Babanı kaybettik!..”
O günden beri ölen biri için kaybettik denmesinden nefret ediyorum..
" Son bir umutla babamın olduğu yere baktım.. Yoktu... "
“Kimse mutlu değildi oğlum. Kimse mutlu değildi.”
Bir rüzgâr esti.. Nem kokan, küf kokan bir rüzgâr...Yine de hoşuma gitti.. Yan gözle babama baktım. Memnundu bu zamansız esintiden, gözlerini kapamış, derin derin nefes alıyordu.. Ben de gözümü kapadım.. İstanbul konuşmaya başladı...
" İçimde bir şey büyürdü, adını bilmediğim.. Korku değil ama çok korkunç, heyecan değil ama kalbimi yerinden oynatan, merak değil ama gözbebeklerimi büyüten, acı değil ama kanayan bir şey, adını bilmediğim... "