kendi yalnızlığına sığın dostum! küçük insanların dikenleriyle yaralandığını, büyük adamların gürültüsünden başının döndüğünü görüyorum. kurtul onların görünmez intikamlarından. el kaldırma artık onlara! sayılamayacak kadar çoktur onlar ve sineklik olmak değildir senin kaderin.
Bu pisboğazları öldüremeyecek kadar mağrursun. Ama dikkat et, kaderin olmasın tüm zehirli zalimliklerine katlanmak.
Şefkatli davransan dahi onlara, hakarete uğramış hissederler kendilerini, üstü örtülü kötülükle karşılık verirler yaptığın iyiliğe.
Sessiz gururun, hitap etmez onların zevkine. Mağrur olacak kadar mütevazı olduğun an, uçarlar sevinçten.
Küçük hissederler kendilerini senin karşında ve yanıp tutuşur alçaklıkları sana karşı, görünmez bir kin halinde.
Vicdan azabısın sen, yakınındakiler için, zira layık değiller sana. Bundandır ki nefret ederler senden ve emmek isterler kanını.
Zehirli sinekler olacak yakınında, sende büyük olan şey daha zehirli yapacaktır onları. Yalnızlığına sığın dostum. Sinek kovanı olmak değil kaderin.