İnsanın ölüm ya da kaygı verici başka sorunlar üstüne uzun uzadıya düşünmesi yaşama az çok ölümcül bir darbe indirir, ama bu tür bir işkencenin ancak çoktan yaralanmış bir varlığa etki edebileceği de doğrudur, insanlar dışsal nedenler yüzünden değil, içsel ve organik bir den gesizlik yüzünden intihar ederler her zaman.
Artık hiçbir şey bilmemek istiyorum, hiçbir şey bilmediğimi bile bilmemek. Neden bunca sorun, bunca tartışma, bunca öfke var? Neden bu ölüm bilinci? Yeter, dursun artık felsefe de, düşünce de!
Bu yeryüzünde inanabileceğim hiçbir şey yok, kurtuluş yalnızca unutuşta. Her şeyi unutabilmek, kendimi de tüm dünyayı da unutmak isterdim. Gerçek itiraflar ancak gözyaşlanyla yazılır. Ama benim gözyaşlarım bu dünyayı boğmaya yeter.