Hayırdır vermek karanu gicede bimara su
(Karanlık bir gecede rüyama giriversen, şu hastana bir bardak su versen Ya Rasulullah (sav)) diye yalvarıyor.
Yakarışına bakınız, işte bu Şair Fuzuli'dir. Canına rahmet!
Zavallı aşık, güle ulaşmak için dikenlerle uğraşıyor. Rakiplerin her biri bir diken gibi karşısında duruyor. Sevgilinin etrafını saran dikenler, gülün çevresini saran ve ona kimseyi yaklaştırmayan dikenler. Nefsin arzuları, dünya ilgileri, ihtiraslar, kibirler vs. Önce o dikenleri aşmak lazım ki güle ulaşılabilsin. Hayat da bu değil mi zaten? Güle ulaşmak için hep dikenlerle uğraşmıyor muyuz?