Sustu, konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Bana zaten bu ikisi birlikte pek olmuyor gibi geliyor. Gerçekten akıllı bir adama bakıyorsun, hiç de iyi olmadığını görüyorsun.
"Ben canlıyken ve yüreğim insan yüreğiyken" diye cevap verdi heykel; gözyaşlarının ne işe yaradığını bilmezdim, çünkü üzüntünün girmesine izin verilmeyen kaygısızlık sarayında yaşardım.
Huyu böyleymiş anlaşılan, ya da çektiği acılar yüzünden kimseye güvenemez hale gelmiş.
Senden kaçtı çünkü seni ne kadar sevdiğinin farkına vardı. Senin yanında olmaya gücü yetmedi. Yani böyledir insanoğlu. Korkar.
