“Birilerine koşulsuz sunulan yollar bizden mahrum edilmiş. Daha kaç veda, kaç yenilgi, kaç vazgeçiş yaşamalıymışız hakikatinde özümüzü bulmak için; bilememişiz. Zor günler hep gelip geçermiş, iyiler olmak zorunda da değilmiş. Biz zaten olacak olana ümidimizi çoktan yitirmişiz.”🍂
Seni az tanıyorum... Az...
Sen de fark ettin mi? Az dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A vê Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harf arasında. Biri başlangıç,diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. Yan yana gelip birlikte okunmak için. Aralarındaki her harf teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. Senin ve benim gibi...