Okuyucunun dikkatini tesirle çekemediğime göre karmaşıklığımla çekersem ne mutlu bana! "Doğru, ancak daha sonra buna zaman harcadığına pişman olacak." Olabilir ama yine de üzerinde zaman harcamış olacak. Ayrıca öyle mizaçlar vardır ki anlamak onlarda küçümsemeye neden olur, ne demek istediğimi bilmedikleri için benim hakkımda daha iyi düşüneceklerdir; anlamın bilinmez ve engin olduğuna karar vereceklerdir ki tamamen dürüstçe konuşmak gerekirse bundan son derece nefret ederim, kendimden kaçınabilsem bundan da kaçınırdım. Aristoteles bir yerde bunu etkilemekle övünüyor: İğrenç bir gösteriş!
Catherine, "Biliyorum" dedi, "huyu kötü, sizin oğlunuz. Ama benim bağışlayan, iyi bir yaradılışım olmasından hoşnutum. Sonra, biliyorum ki beni seviyor, ben de onu seviyorum. Bay Heathcliff, oysa sizi seven kimseniz yok Bizi ne kadar zavallı yaparsanız, bu acımasızlığınızın bizimkinden daha taşkın olan kendi acınızdan geldiğinizi düşünerek yine öcümüzü alacağız.siz bir zavallısınız,öyle değil mi? Yanlızsınız,tıpkı şeytan gibi ;ve onun gibi kıskançsınız. Kimse sizi sevmiyor,öldüğünüzde arkanızdan kimse ağlamayacak! Ben sizin yerinizde olmak istemem!"
Vahşi kafasını salladı. "Hepsi çok korkunç görünüyor bana."
"Elbette görünecek. Istırap karşılığında kazanılan şeylerle kıyaslandığında, şu andaki mutluluk çok sefil kalır. Ve tabii ki istikrar, istikrarsızlık kadar gösterişli değildir. Mutlulukta, şanssızlığa karşı verilen mücadelenin ihtişamlarından hiçbiri yoktur. Günahla mücadelenin veya ihtiras ya da şüphe nedeniyle ölümüne altüst oluşların görkemini bulamazsınız mutlulukta. Mutluluğun yüce bir yanı yoktur."