Hastalık çoğu zaman yardımseverlik eder. Vücudu çökertir ama ruhu kurtarır, arıtır. Zorunlu olarak hareketsiz geçen günler ve gecelerde, aşırı çiğ ışıktan ürken ve sağlığın güneşinde kavrulan düşünceler canlanır. Hiç hasta olmayan kimse kendini hiçbir zaman tümüyle tanıyamaz.