Yukarı mı çıkmak istiyorsunuz, kendi bacaklarınızı kullanın. Kendinizi yukarı taşıtmayın, başkalarının sırtına ve kafasına oturmayın.
Ata biniyorsun, öyle mi? Şimdi de süratle hedefine at koşturuyorsun, öyle mi? Pekala dostum! Ama kötürüm ayağın da duruyor atın sırtında!
Hedefine vardığında, atından aşağıya adadığında; tam da kendi doruğunda, sen daha yüce insan - sendeleyeceksin.
Ve hiç sevmedim yol sormayı- hep ters geldi bu beğenime! Yolları yollara sormayı ve denemeyi sevdim hep.
Bir sorma ve bir denemeydi benim tüm yürüyüşüm:- sahiden, yanıt vermeyi de öğrenmek gerek böylesi sorulara! Ama budur benim-beğenim:
-iyi değildir, kötü değildir, ama benim beğenimdir, ne utanırım, ne de sıkılırım artık ondan.
“Burdur - işte şimdi benim yolum- sizinki nerede?” diye yanıt verdim bana “yolu” soranlara. Çünkü o yol - yoktur zaten!