"ikinci sosyal sınıftan birinin, mevkiini kanıtlamak için kendi altındaki bir kişiyle kestirip atan, yüksekten bir tonla konuştuğu bir durumda, büyük soylu tatlılıkla
gülümser, sahte bir tevazu ve sabır sergilemeyi, herhangi bir seyirciymiş gibi yapmayı, görgüsünün sağladığı bir imtiyaz sayardı adeta"
"Bir zamanlar, diye düşünüyorsun, gelecek bir şeyi, bir mucize gibi gelecek olanı bekliyordum. Kendime zamanım gelecek diyordum ama ben böyle derken farkında bile olmadan zaman gelip geçti. Sonunda güçsüz bir gölgeye, yarı yarıya bir hayalete döndüm. "
"Yeter ki her sabah günle birlikte doğmayı isteyelim," dedi Emir. "Bütün suçlardan, kötülüklerden, pisliklerden arınıp pirüpak oluruz. İnsan kendi kendini arındırdığıncia kendini bağışlar. İşte o zaman insan yeniden doğar, pirüpak olur."
"İnsanlık çok eskidir oğlum. Milyonlarca, milyarlarca insan, milyarlarca düşünce yaratmışlar. Milyarlarca destan, türkü, şiir yaratmışlardır. Şu insanların birinci derdi de kendinin ve insanların gizine ulaşma çabası olmuştur. Bugün, insan evrende insanı bildiği kadar hiçbir şeyi bilmez. İnsan insan olduğundan bu yana öldürmekten, savaştan iğrenmiştir ya gene de öldürmüştür."