“Neden biz böyle kendimizi, beynimizi, etrafımızdaki şeylerden ayırıyor, toplayıp bölüyor sonra da, "Daha mi iyi oldu, yoksa daha mi kötü?" diye soruyoruz. Neden her şeyi -hayatı, zamanı, insanı, insanlığı, aşkı, mutluluğu, özlemi, acıyı, hürriyeti- birbirinden ayırıyor, lime lime ediyor, sonra da bir araya getiriyoruz? Böylece, birbirinden ayırıp bir araya getirerek en büyük kötülüğü kendimize yapıyoruz. Sınırlar, koyduğumuz engeller, bizi bizden, insan ve insanlıktan uzaklaştırıyor."
Evet, böyle söylüyordun.
Ne diyeyim ki ihtiyar Rind? Olmuyor. Etrafta günün hayhuyuyla çevrili biz insanlar, parçalanmış beyinlerini, yüzlerce parçaya bölünmüş bilinçlerini anlamsız seslerden, onu sıkıştıran mengenelerden kurtaramıyor.