Esma
@_Hekate_
anitsayac.com
İnsanlar hakkında daha az fikirler hakkında daha çok meraklı olun.
Marie Curie
458 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yonğhe isimli genç bir kadın gördüğü bir rüya sonrasında vejetaryen olmaya karar veriyor. Evdeki tüm etleri çöpe atıyor. Et yememeyle başlayan bu süreç; Yonğhe'nin zamanla hiçbir şey yememesi, uyumaması ve konuşmaması şeklinde ilerliyor. Kitap Vejetaryen, Moğol Lekesi ve Alev Ağacı başlıklı üç bölümden oluşuyor. Bu bölümlerin her birinde olaylar farklı bir karakterin bakış açısıyla anlatılarak ilerliyor: Yonğhe'nin kocası, eniştesi ve ablası.
Kitap Yonğhe'nin hikayesini anlatsa da, Yonğhe'nin ne düşündüğünü kitap boyunca okumuyoruz. Yalnızca, Yonğhe'nin gördüğü rüyalar ve kurduğu birkaç cümleyle onun düşüncelerini ifade edişini kısmen görebiliyoruz. Ancak Yonğhe'yi anlamak için tam da bunun olması gerektiğini, yani Yonğhe'nin kendini anlatmadan onu anlamamız gerektiğini, kitabı okuyup bitirdikten sonra kitabın üstüne düşünürken fark ettim.
Kitap vejetaryenlikle ilgili bir kitap değil. Vejetaryenlik kitapta odak noktası değil; okuru verilmek istenen mesaja götüren bir araç. Bu araç yerine, vejetaryenlik yerine, toplumda aykırı olarak görülen başka bir durum da kullanılabilinirdi. Kitapta vejetaryenliğin ele alınma sebebinin altındaki anlamı anlamak için aslında biraz da Kore toplumunun bakış açısı hakkında fikir sahibi olmak gerekli. Kore kültüründe et yemekleri büyük bir yere sahip. Böyle bir ortamda ''artık hiçbir zaman et yemeyeceğim'' diyen birini düşünün. Farklılık. Evet, vejetaryenliğin altındaki ileti aslında sadece bu: Diğerlerinden farklı olmak.
Vejetaryen, şiddetin her türlüsünü yaşamış bir kadının zamanla kendinden kopuşunun bir anlatısı. Üstelik bu anlatıda sayılı birkaç cümle dışında kadının ağzından tek kelime okumuyoruz. Bu cümlelerde de Yonğhe yok, diğerleri var. Hep diğerleri, hep başkaları... Başkalarından yola çıkarak Yonğhe'ye ulaşıyoruz.
Yonğhe
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bence tiranlığa direniş, insanın en yüksek idealidir. Hangi biçim altında olursa olsun tiranlık var oldukça, tiranlığa karşı direnmek, insanın soluk alıp vermek gibi kaçınılmaz ve en derin tutkusu olmalıdır.
Bugün adaletten söz etmek, bir mitten, bir hurafeden, içi boş, sözde bir kavramdan söz etmek gibi görülüyor; tıpkı insan gibi, insanlık gibi.
Gerçekten büyük insan, kimsenin efendisi olmak istemeyen, kimseyi de efendi olarak görmeyen insandır.
Mitoloji okumak neden önemlidir?
Mitoloji ne bir “masallar ve efsaneler” derlemesidir ne de sadece eğlendirmeyi amaçlayan çok az olağanüstü bir dizi hikâyecikten oluşur. Mitoloji yalnızca edebi bir eğlenceden ibaret olmak şöyle dursun, aslında antik bilgeliğin özünü oluşturur, büyük Yunan felsefesi geleneğinin çok geçmeden biz ölümler için başarılı bir hayatın ana hatlarını çizmek amacıyla geliştirdiği kavramsal çerçevenin ilk kaynağıdır.
Sayfa 1
