Elmas Dumlupınar
@_elmass_
Reklam
Canı cehenneme rahat uyuyanın
Kapısını örtenin perdesini çekenin.
Yüreği yalnız kendiyle dolu
Duvarları ancak çarpınca görenin.
Canı cehenneme başkasının yangınıyla
Evini ısıtıp yemeğini pişirenin.
Görünüşte hemen hepsi mutlu idiler ama derinlerde bir yerlerde daima hüzünlere batmışlardı, "insanlar hep böyle mi?
Yüz güzelliği kadar dünyada lüzumsuz hatta muzır bir şey olmadığı asıl güzelliği ruhta, gönülde aramak lazım geldiğini söylüyorum.
Kitaplar işe yaramıyor. İnsanın yanında olacak birine ihtiyacı var. inlemeyi andıran bir sesle devam etti: “İnsan yanında biri olmazsa delirir. Kim olduğu önemli değildir, yeter ki yanında olsun."
